Nieuwsbrief Nr. 92 - maart 2016

Gentbrugge storm en regen werden getrotseerd !


Vreemd: een rondleiding op een Gentse begraafplaats zonder de onvolprezen An Hernalsteen als gids. De honneurs werden deze keer waargenomen door de voorzitter van Familiekunde Vlaanderen – regio Gent, Félix Waldack .
 
Naast een viertal Grafzerkjes trotseerden nog een achttal “lokalen” de hevige wind. Ons gids wist te vertellen dat de gemeente en uiteraard ook het kerkhof systematisch vergroot werden dankzij de industrialisering en de ligging vlakbij de Scheldeboorden. Een weetje: A. A. Gent en Racing Gent, blijkbaar twee voetbalploegjes, werden hier gesticht.
Er werd gestart vlakbij de kerk  uit de jaren 1870. Een eerste graf was dat voor Leon Elaut , arts en een van de promotoren van de Vlaamse beweging. Een weinig bijzonder graf maar de persoon was wel een meer dan lokale bekendheid. Frans Slimbroeck bezat een borstelbedrijf. Doordat ik de lokale taal niet machtig was verstond ik eerst “borstenbedrijf” maar ons aller Leen, die het plaatselijke dialect perfect beheerste, corrigeerde. Tegen de kerkmuur: Ange Buysse , bestuurder bij de zusters van Sint Jozef. De familie Van de Velde, juristen, schonken gronden waarop het kerkhof kon gebouwd worden. Een van de mooiere graven was dit voor Napoleon De Pauw. Alhoewel ik ooit een ander verhaal hoorde zegde Félix Waldack dat de liberale familie actief was in de wegenbouw. Adolphe Samuel  was directeur van het Gentse muziekconservatorium en de man achter de promenadeconcerten. Een eigenaardigheidje op het graf Blommaert: vrijmetselaarssymbolen en een kruis? Daarnaast de laatste rustplaats voor  Van Holle . Hier wist ik, dankzij An, dat het bronzen beeld van een engel in zithouding met bazuin ooit gestolen werd en dat het nu veilig in het bezit van de familie is.
 
Op dit kerkhof liggen verschillende adellijke families: de la Kéthulle, Le Fèvere de ten Hove, de Neve de Roden  en Hamelinck. Ons lid Stefan Crick, een fan van heraldiek, zou hier zijn gading wel vinden. Roger D’Hondt was aardappelhandelaar. Een mooie rechtstaande figuur met kind in de armen van is van de hand van beeldhouwer Emiel Poetou. Op de laatste rustplaats voor Margueritte Speltinckx een gestileerd beeld van Geo Verbanck . In de omgeving ligt gewichtheffer Marcel Panen. Aan de bronzen buste te zien moet hij toch dikwijls gewichten op zijn hoofd hebben gekregen.
De wind blies ons naar de bekendste bewoner van het kerkhof: Wilfried Morbée, beter bekend als John Massis . Een, door hemzelf, bewerkte ijzeren staaf sierde het monument. Na nog een aantal militairen en oudstrijdersgraven zat het bezoek er op. We dankten Félix Waldack en “vlogen” huiswaarts.
 

Jacques Buermans.
 
Foto’s Maria Nuyts en Leen Otte.