Nieuwsbrief Nr. 92 - maart 2016

Blankenbergebegraafplaats, voordracht en bezoek aan het lapidarium


Begraafplaats

19 deelnemers  voor het bezoek aan de stedelijke begraafplaats van Blankenberge van zaterdag 23 januari. Onder de kundige leiding van Cis Kennesbezochten we deze begraafplaats. Het vorige kerkhof verdween omdat toeristen bij het uitstappen van de trein al meteen met hun neus op het kerkhof keken. Deze begraafplaats kwam op het grondgebied van Uitkerke. De overbrenging gebeurde ’s nachts en de monumenten werden overgebracht … op carnavalswagens.
Gestart werd bij Victor Dumon . Hij werkte zich op tot een van de grootste werkgevers  van de streek. Hij bouwde de rotonde van Wenduine, het kanaal van Willebroek, Brussel-Zeehaven en deed veel aan weldadigheid. Het graf voor dokter Verhaeghe  is getooid met een kalvarie met Maria en Johannes naast het kruis. Hij bezat een hotel . Naast toeristen verzorgde dokter  Verhaeghe ook eenvoudige schippers. Maria De Meulenaere  was de dochter van één van de redders die omkwamen bij de ramp met de Nominoë, een Franse bark. De redding mislukte door een misverstand tussen de (Franstalige) opdrachtgever en de ‘inlandse’ vissers. Het feit greep haar zo sterk aan dat zij allerlei historische gegevens begon te verzamelen over Blankenberge, in de eerste plaats om aan haar leerlingen door te geven. Dit werd de basis van de geschiedschrijving over de stad. Felix Cosman  was architect die privé en als stadsarchitect heel wat bouwde in Blankenberge, waarvan sommige panden in art nouveau. Een opvallend graf met zandloper met vleugels voor Leopold Konkelberge een man die op tal van vlakken actief was zoals het ‘Conscience’s Taalgenootschap’, De Werkmanskring, directeur van het Casino, liberaal gemeenteraadslid en fervent carnavalist. Hij is hier begraven samen met burgemeester Mamet, met wiens dochter hij huwde. Elie Squélard was de eerste directeur van de Rijksmiddelbare school van Blankenberge in de Onderwijsstraat , nu omgevormd tot bibliotheek. We stonden in bewondering voor een van de, door de “vriendenkring stadsgidsen van Blankenberge”, gerestaureerde graftrommel . Prachtig werk werd hier geleverd. Ook het monument voor Jozef Hoste werd dankzij diezelfde ‘vriendenkring’ knap gerestaureerd. Jozef Hoste vestigde zich aanvankelijk als architect in Schaarbeek, maar na zijn scheiding verhuisde hij naar Blankenberge. Hij is  één van de belangrijkste architecten van Blankenberge: bouwde de meisjesschool, het slachthuis, de Sint-Rochuskerk, de vismijn, een verplaatsbare kiosk en de rijksmiddelbare school.
De familie Dryepondt verloor vier kinderen door het eten van ijs met salmonella. Een ‘ingepakt’ beeld van de Duitse beeldhouwer Carl Cauer. Van dit model zijn er slechts twee in België gekend. Hij leverde modellen voor Villeroy & Boch. Het beeld kreeg een winterbescherming omdat het grote scheuren vertoonde. Juliaan Vandepitte werd in WO I tijdens zijn legerdienst ‘gepakt door de gas’. Hij was de stichter van de eerste Katholieke Vlaamse Radio-omroep, maar stierf net voor de officiële oprichting ervan. De originele steen werd ‘door onbekenden’ vernield en ook de brokstukken verdwenen spoorloos. In de plaats werd een heldenzerkje opgericht
Op een militair perk troffen we het prachtige beeld “moedersmart” van de hand van de Brusselse beeldhouwer Guillaume Charlier aan. Marcel Hoste , neef van Joseph Hoste, was eveneens architect. Hij bouwde het Grand Hotel op de dijk en het Excelsior Hotel. Dikwijls verwerkte hij art nouveau tegeltableau’s in de gevel. Marie-Louise Mazeman-Noterman  ging, naar aanleiding van het vroege overlijden van haar zoon, in de weerstand bij de plaatselijke afdeling van ‘Vrij België’. Deze groep organiseerde sabotagedaden, zorgde voor vluchtroutes, voerde en spionageopdrachten uit. Na de oorlog kreeg ‘Madame Jean’ als kapitein van de Belgische Veiligheidsdienst de hoogste Belgische onderscheidingen en het Amerikaanse Victory Cross. Verschillende elementen van haar graf zijn ontvreemd. 
Jeanne Vande Putte  studeerde aan het ‘Heilig Graf’ in Turnhout en zij was een tijdlang secretaresse van burgemeester Frans Van Cauwelaert in Antwerpen, maar al gauw vertoonden zich de eerste tekenen van tuberculose. Postuum is nogal wat proza  van haar verschenen, naast dagboekfragmenten en brieven. Op de laatste rustplaatsen Fransoo  en Lauwereyns  troffen marbriet aan. Na een kleine twee uur aan de lippen van Cis Kennes gehangen te hebben kregen we nog een toemaatje: Cis  droeg een eigen gedicht voor. Mooie afsluiter van een geslaagde rondleiding.
 

Algemene vergadering en voordracht

Na een broodjesmaaltijd  was er de jaarlijkse Algemene Vergadering . Elk bestuurslid ging even dieper in over de dingen die in de toekomst verwezenlijkt kunnen worden. Zieke voorzitter Jacques Buermans beet de spits af met zijn traditionele Nieuwjaarsbrief. Dat die steeds korter wordt ligt in de eerste plaats aan het feit dat de vereniging het goed doet. Bij An Hernalsteen , ondervoorzitster, hingen alle belangstellende aan haar lippen want ze stelde het programma voor de rondleidingen voor 2016 voor. 
Tamara Ingels  ging dieper in op het educatief project dat zij op poten wil stellen. Lin Verbeeme) gaf toelichtingen bij “haar” graftrommelproject dat nu toch op kruissnelheid begint te komen. Nieuwkomer Dirk Joos  lichtte toe hoe de financiële kant in mekaar zit met, zeker niet onbelangrijk, de toekomstige samenwerking met een boekhoudster. De namiddag werd opgeluisterd met een interessante voordracht over graftrommels en grafkransen door Alberta Van Asbroeck.
 

Lapidarium


 
Als afsluiter van deze geslaagde dag gingen we nog even naar de Sint-Rochuskerk waar, onder impuls van de Werkgroep Funerair Erfgoed een lapidarium werd opgericht. Er worden grafrelicten  onder de aandacht van het publiek gebracht, die afgenomen werden van graven waarvan de concessie verlopen was. Een viertal gietijzeren kruisen en een graftrommel die door de Vriendenkring Stadsgidsen werd gerestaureerd vormen hier de blikvangers. Een mooie afsluiter van een geslaagde dag
Jacques Buermans.
 
Foto’s: Leen Otte, Edgard Maes, Philippe Theys en Jacques Buermans.