Nieuwsbrief Nr 86 - maart 2015

Begraafplaats HasseltRegen en sneeuw konden ons niet deren


Zaterdag iets vóór zeven uur naar de bakker in de regen. Terug thuis een SMS’je vanuit het Gentse: slecht weer, moeten spijtig genoeg afhaken. Een half uur later viel de sneeuw er bij bakken uit. Gevolg: een mailtje vanuit Nederland: sneeuw, zien het niet zitten. Om acht uur in de sneeuw, stapvoets naar de autostrade. Onderweg een volgende SMS’je: zijn teruggedraaid, proberen later nog eens om naar de algemene vergadering te komen. Op de autostrade was het doenbaar omdat iedereen zich, gelukkig, aan de opgelegde snelheid van 70 kilometer per uur hield. Waar sneeuw al niet goed voor kan zijn. Waar het in de provincie Antwerpen redelijk rijden was, was het eens de provincie Limburg binnen gereden van dat: er was niet gestrooid, het was filerijden en het ging traag. Gevolg: tegen 10.15 uur waren we in taverne Dusart aangekomen waar we warm ontvangen werden en waar een warme drank deugd deed. Eens curieus wie er allemaal tegen 10.30 uur aan het oud kerkhof zou staan. Toch nog 24 deelnemers waren op het appel. We dachten met de regen en de sneeuw het ergste gehad te hebben maar dat was zonder de gids gerekend. Een stadsgids - er is dringend werk aan de winkel in de stad Hasselt -  stond de geschiedenis van het begraven wat af te rammelen.
Na dit verplicht nummertje gingen we op stap.
Gelukkig konden we genieten van prachtige winterse beelden.
De gids vertelde over een graf van een ziek kindje waarvan de ouders naar de dokter gingen. Deze weigerde te komen en het kindje overleed. Waar het graf zich bevond moesten we zelf maar uitzoeken en dat terwijl we passeerden langs enkele prachtige kindergraven.
Nadat onze gids wist te vertellen dat veel graven beschadigd waren omdat men vanop de graven over het muurtje keek naar het voetbalveld. Onze gids liep straal voorbij een honingboom
maar Marie Claire wist te vertellen dat die, net als de treurwilg, droefheid en dood symboliseert. Dan kregen we een uitleg van de gids waar ik nu niet goed van was. Bij een rode beuk vertelde hij, kan nog kloppen, dat het een funeraire boom is omdat rood de kleur van de dood is maar, nu komt het dat het ook is omdat de boom met zijn wortels in de grond steekt en het kruin bovenaan is! Dit moet toch een zeldzaamheid zijn want ken alleen maar bomen die met het kruin in de grond gestoken worden??? Funeraire symboliek, daar had de man nog nooit van gehoord. De bekendste bewoner is, sorry was, Valentinus Paquay, het Heilig Paterke overleden in 1905. Zijn lichaam werd overgebracht naar de Minderbroederskerk waar hij nog steeds vereerd wordt.
Een van de grootste grafmonumenten kreeg burgemeester Stellingwerff.. Daarnaast het graf voor pastoor Vaesen en aan de overzijde een herdenkingszuil voor oudgedienden onder Napoleon Deplee bleek een familie van speculoosmakers te zijn en de familie Brauns waren ondernemers.
Zelf ontdekten we het graf voor Veronica Bollen ,een graf met een “kloppertje”. Pieter Jan Willems was een veelzijdig man. Hij was jeneverstoker, gynaecoloog en dierenarts. Hij vond een vaccin uit. Aan de overzijde ging onze gids gewoon voorbij het graf van de familie Fryns, jeneverstoker. In een hoekje enkele Joodse graven.
De familie de Corswaren leverde een aantal volksvertegenwoordigers en hun wapenschild wordt gedragen door twee griffioenen. De grafkapel was van de hand van grafmaker Douha te zijn. Onze gids hoorde het in Hasselt donderen toen Marie Claire vertelde dat Douha het “pseudoniem” voor Guillaume Douchar bleek te zijn die voor zichzelf vlakbij een prachtige grafkapel vervaardigde. Eindigen deden we bij het graf voor Frans Massy, een kapper die als spion werd opgepakt.
Hier eindigde een wandeling langs een mooie begraafplaats ondergedompeld in een winterse sfeer. Ik ben er van overtuigd dat onze Marie Claire het tien keer beter zou gedaan hebben dan onze gids maar van één ding kunnen we zeker zijn: hij heeft enorm veel bijgeleerd dankzij onze Grafzerkjes.
 
Tekst :Jacques Buermans.
Foto's : Jacques Buermans, René Mertens, Edgard Maes en Leen Otte