Nieuwsbrief Nr. 84 - november 2014

Onze sterreporter in WalesWie anders dan ons An….


JULLIE STERREPORTER EN HAAR TROUWE VIERVOETER MAKEN WALES ONVEILIG
DEEL 1
 
Strata Florida
 
De ruïnes van een Cisterciënzerabdij, een paar huizen, een kerkhof en een kerkje voor de 2 man en een paardenkop die in die huizen wonen. Meer koeien en schapen dan levende zielen, dat is Strata Florida.
Volgens de overlevering rust op dat kerkhof, veilig geborgen in de schaduw van een oude taxus, de veertiende eeuwse Welshe dichter Dafydd ap Gwilym.
Bij zijn geboorte viel Dafydd met zijn gat in de boter want zowel pa als ma waren telgen van twee welgestelde, hoogstaande families. Het manneke, dat aan werken een broertje dood had, kon zich dus bezighouden met wat hij het liefste deed: Provençaalse troubadourpoëzie lezen en zelf verzen in elkaar flansen. Zijn inspiratie vond hij in de natuur en in de liefde. En vooral de liefde zoals hij ze zelf ondervond. Geen hoofse liefde zoals in de Provence maar de vrijages op zijn Dafydd’s.
In het gedicht “Merched Llanbadarn” (in iets begrijpelijker taal: de girls of Llanbadarn ofte de meisjes van, juist ja, Llanbadarn) verhaalt onze charmeur hoe hij op zondag, als een goed christen en zo devoot als een engeltje, naar de mis gaat, zuiver en alleen maar om naar het andere geslacht te loeren en te lonken.
“Cywydd gal” is een lofzang op de trots van elke man, de p….. en God sla mij dood of cywydd of gal  het bedoelde kleinood is.
De vrouwen kregen onze held niet klein. Wat hem waarschijnlijk onder de groene zoden en de taxus kreeg, was de Gesel Gods, de zwarte dood, de pest.
Voor alle duidelijkheid en volledigheid: ook het kerkhof van Talley, een ander boeregat eist het graf op van deze Welshe illustere zoon.
Het kerkhof van Strata Florida is ook een aantal mooie boemba’s rijk, voor de niet-ingewijden onder jullie, dit zijn graftrommels.
Blorenge: een heuvel gesitueerd tussen Abergavenny en Blaenavon
 
Om een beroemd stripfiguur te citeren: “Rare mensen die Britten” want laat ons eerlijk zijn, een graf voor een paard, maar wat voor een paard, dit kan alleen in het Verenigd Koninkrijk.
Foxhunter ( 23 april 1940-21 november 1959) was een trotse ruin van het zuiverste water, een soortement Tia Hellebaut maar dan op vier benen, die springend door het leven kuierde en zorgvuldig zijn carrière uitstippelde. Eerst wat opwarmingsoefeningen op het lokale vlak om nadien 78 internationale wedstrijden te kunnen winnen. Brons en goud (Olympische Spelen 1952) schreef hij op zijn palmares. De Britten droegen hem op handen. In 1959 wisselde hij het tijdelijke voor het eeuwige en kreeg een laatste rustplaats op een van God vergeten plek .
De figurant in gans het spel, de ruiter Harry Llewellyn, die zichzelf Sir mocht noemen dankzij de exploten van Foxhunter, stierf in 1999. Zijn as werd uitgestrooid in de onmiddellijke buurt van zijn trouwe viervoeter.
 
 
Een toemaatje
 
In het schots en scheve kerkje van Cwmyoy bevinden zich een aantal interessante grafplaten.
Er is er eentje voor de driejarig Joan, overleden op 19 juli 1781.
Een aandoenlijk, volks naïef en sympathiek engeltje met bolle wangen waakt over haar.
En een leuk versje op de grafplaat van Thomas Price (1682).
Thomas Price he takes his nap
in our common mother lap
Waiting to hear the bridegroome say
Awake my dear and come away
 
Tekst en foto's  : An Hernalsteen