Nieuwsbrief Nr. 82 - juli 2014

Zerkjes waren weer in vorm in Diest er werd weer wat afgelachen tijdens deze tocht.


Bijeenkomst aan de Halve Maan in Diest was gezegd. Stilaan kwamen een aantal Zerkjes afgezakt naar de verzamelplaats. Om 10 uur ging de cafetaria open waar we, zo dachten we toch, ontvangen werden met koffie. Geïnformeerd maar niemand wist daar van iets. Enkele leden trokken op onderzoek uit in de nabijheid en … kwamen terug gezeten in een golfkarretje. Decadent, ja watte. Probleem: nog geen Martien Mondelaers te zien. An belde dan maar en hij stond ons op te wachten op de parking van de Halve Maan. Van daar naar het begijnhof waar de 24 Zerkjes inderdaad verwelkomd werden met koffie en thee. Ondergetekende kreeg, dankzij de immense goedheid van ons An, zijn thee hoewel hij daarvoor heel onderdanig op de knieën moest. Martien deed een korte inleiding en vertelde dat rond 1880 de grafzerken uit de begijnhofkerk verwijderd werden. Enkele zerken staan nu nog tegen de buitenmuur. Onze gids vertelde ook nog dat onder de kerk de begijnen liggen in een sarcofaag … in beton. Wanneer er ooit opgravingen gebeuren wordt dat schrikken. Martien zegde dat we moesten oppassen van oude grafzerken, omdat ze niet allemaal afkomstig zijn van de plek waar ze nu liggen, maar Edgard N. zegde dat de gids mij daarmee bedoelde. Enkele dames uit het gezelschap gingen nog verder en begonnen te zingen van “zeg kwezelke wilde gij dansen”.
Aan het Sint-Janskerkhof werd begraven tot 1921. Hier lagen ook veel soldaten die sneuvelden in Wereldoorlog I. Slechts enkele graven werden overgebracht naar de nieuwe begraafplaats. Hier bevonden zich nog enkele zerken voor Keustermans en voor Bosmans, afkomstig uit Schaffen. De overgebleven kerkmuren waren bedekt met klimop. Martien pleitte voor het behoud van klimop maar hij werd onmiddellijk teruggefloten door An Hernalsteen van de antiklimopliga.
Vandaar naar de begraafplaats. Vooraan deken Herman Fierens die een brug sloeg tussen het katholiek en het socialistisch volk. Daarnaast beeldhouwer Warre Macken, vader van Mark Macken die zijn laatste rustplaats heeft op Schoonselhof. Bowinski was een Russisch soldaat geboren in Polen (Polen bestond toen niet) die overleed aan de Spaanse griep. Bij Theresia Vogels wees Martien Mondelaers ons op een eigenaardig gebruik namelijk het plaatsen van een herdenkingsbord op de eerste naamdag na haar overlijden, hier 15 oktober. Alenus was notaris en burgemeester; Juchtmans was steenkapper. De attributen van zijn beroep sieren het graf. Wat verder stonden we bij het eerste rondpunt van België. Een rotonde waar er weinig verkeer was. Enkel de corbillard reed hier. Bij Paul Winand ontdekte arendsoog An toch wel een beeld van Norga zekers? Vervoort kwam op voor de armen. Wat verder twee soldaten gestorven tijdens de Eerste Wereldoorlog. De enigen die naar hier overgebracht werden. Neyskens heeft heel veel mensen geholpen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat er vroeger veel belang gehecht werd aan de verdiensten van iemand voor een of ander project konden we lezen op het graf Joseph Vanhoudt . Hij was secretaris van de eerste jaarbeurs. Wat verder een perk voor militairen . Eugeen Vounckx was socialistisch pionier.
Ons Anneke toonde zich hier weer van haar beste kant door het bloemstuk even weg te nemen zodat een ander zerkje een mooie foto kon maken. Annick Van Uytsel werd in 2007 vermoord door Ronald Janssen. De families Allen, Duysters en Cerckel waren allen brouwers. Deze laatste liet het park inrichten vlakbij the Lodge waar we gingen eten. Leo repliceerde: een park, een park wij hebben een voetbalploeg Cerckel. Moet natuurlijk Cercle zijn.
Vandaar togen we onder leiding van Martien Mondelaers naar the Lodge. We passeerden nog een beeld voor de gesneuvelden. De vrouw draagt het zwaard omlaag ten teken van de vrede en heeft in haar andere hand de aarde. Aan de overzijde een park geschonken aan de stad Diest door dokter Verstappen. Eindigen deden we in het voornoemde park Cerckel, aangelegd eind van de 19de eeuw, waar eertijds de begraafplaats en de kerk van de minderbroeders stond. We dankten Martien Mondelaers voor zijn deskundige uitleg en deden ons in the Lodge te goed aan een maaltijd waarbij er nog duchtig en gezellig nagekaart werd. Hier werd overwogen om van vzw Grafzerkje, funeraire vereniging, een vzw Grafzerkje, culinaire vereniging, te maken.
 
Jacques Buermans
 
Foto’s: Leen Otte, Edgard Maes, René Mertens en Philippe Theys.