Nieuwsbrief Nr. 81 - mei 2014

Spaonderdeel van een meer dan geslaagd weekend


Op de Algemene Vergadering had ons aller An nog schrik dat ze alleen in Spa zou staan daarom deed ze een oproep. Niet minder dan 24 Zerkjes waren aanwezig. Het merendeel maakte er een driedaagse van en dus hadden een aantal leden elkaar al ontmoet op vrijdag. 


Op de begraafplaats vertelde onze gids dat hier de eerste teraardebestelling plaatsvond in 1841. Spa kende twee hoogtepunten. Een eerste keer na het bezoek van Peter de Grote en een tweede na het bezoek van Maria-Henriette. Na wereldoorlog I was de glansperiode van Spa voorbij. Een eerste begraafplaats bevond zich buiten Spa, later werd er rond de Sint Remaclekerk begraven. Engelse protestanten werden hier niet begraven. Zij werden op het kerkhof van Olne begraven. De begraafplaats van Spa werd trapsgewijze gebouwd. 
De rondleiding startte bij motorracer Whytworth die omkwam bij de Grote Prijs Motorrijden in Francorchamps op 2 juli 1950. Vlakbij vier Canadezen die hier na de Eerste Wereldoorlog I stierven. Toch heel wat Britse namen op de graven. Een gedenksteen voor Cockerill. William Cockerill, vader van de beroemde John Cockerill, vestigde zich hier in Spa aan het eind van de 17de eeuw. John rust hier niet, hij ligt in Seraing. Cockerill bezat in Spa een fabriek en verbleef in het Grand Hotel, het huidige stadhuis. 
Een pracht van een monument voor Ferdinand Jacques (1889 – 1906). Deze marine cadet zat aan boord van het schoolschip, de driemaster ‘Comte de Smet de Nayer’ toen het op 18 april 1906 slagzij maakte en in de golven verdween. Een cenotaaf voor John MacKenzie met rots en boom. Vele Engelsen voelden zich hier thuis en introduceerden hier golf, paardenrennen en automobielkoers. Gridelet werd in 1942 gefusilleerd door de Duitsers nadat hij 40 gijzelaars (die sabotagedaden gesteld hadden) redde van de dood. Fraikin de Colesco was schepen en was van Roemeense afkomst. De prachtig gerestaureerde neogotische kapel werd getekend door de ateliers Doyen te Robertmont. Jacques-Joseph Servais was bankier en burgemeester. Aan hem dankt Spa de aanleg van een spoorweglijn, het station, verschillende wandelwegen. Zijn grootste prestatie blijft de bouw van de Thermen. Het graf bevat een urne en de zandloper. 
Een pracht van een art nouveaumonument op het graf Hagemann. Wat verder een aantal gietijzeren kruisen. Philippe Tournaye was deken. Een piramide op het graf van een vrijmetselaar. Alexandre Delhasse was journalist en auteur van verschillende studies. Hij spuide hevige kritiek op de clerus. Bij zijn overlijden weigerden de geestelijken deel te nemen aan zijn begrafenis maar de, door deze intolerantie verontwaardigde, bevolking woonde massaal zijn teraardebestelling bij. 
De familie Dagly specialiseerde zich in het vernissen van de Jolités, de doosjes die het merendeel van de groep konden bewonderen tijdens het bezoek aan het museum. William Hansen was de architect van de gaanderij. Roumat ligt onder een prachtige sarcofaag. Schaltin en Pierry waren de producenten van Elixir de Spa. Later overgenomen door François Xavier De Beukelaer uit Antwerpen. 
Schaltin en Pierry liggen in machtige monumenten en die zaterdag kregen ze onverwacht bezoek van de Grafzerkjes. Ons An was twee dagen later jarig en trakteerde met een fles Elixir de Spa. De gids had zo iets nog nooit meegemaakt maar na de Smaakwandeling van januari laatstleden zijn wij wel meer gewoon. Proficiat An en op uw gezondheid. Vlakbij het graf Renard met veel bloemensymboliek. Beeldhouwer Legrand. Henrijean was betrokken bij de productie van Spa Monopole. Emile Piron was Congopionier. 
Na wat zoekwerk en op aangeven van Marie Claire vond onze gids het graf van de familie Krins. Georges Krins was een wonderkind en hij trok als violist naar Londen. Hij was muzikant op de Titanic en hij bleef spelen tot het schip zonk. Zijn lichaam werd nooit gevonden maar zijn naam staat wel op het grafmonument vermeldt. Jean Gerardy was muzikant. Hij trad op in de verenigde Staten. Spijtig genoeg werden delen van het prachtige monument gestolen. François Frighe was schilder. 
Onze rondleiding eindigde bij het graf van Blanche Hendrikoff een orthodox kruis en de geboorte- en overlijdensdatum in het Russisch. Een pracht van een begraafplaats, een gids die op de hoogte was: het kon alweer niet meer stuk. Een gesmaakt middagmaal sloot dit bezoek af.
Jacques Buermans


Foto’s: Leen Otte. + Edgard Maes