Nieuwsbrief Nr. 78 - november 2013

Tante Kato neemt afscheid van het schrijn van de Gelukzalige Maria van Jezus


Marie Deluil-Martiny * 1841 - 1884 * Berchem, Antwerpen


Zomer 2008 publiceerde ik in nieuwsbrief 43 een stukje over de stichteres van de Congregatie van de Dochters van Jezus’ Heilig Hart.  De kloosterlinge lag begraven in een glazen schrijn in de gelijknamige basiliek van Berchem, Antwerpen.  Het artikel kan nog steeds geraadpleegd worden op de website van Grafzerkje.


Met spijt moet ik afscheid nemen van deze bijdrage en van onze buurvrouw want de zalige Moeder Overste is verhuisd.  Reeds in maart van dit jaar werden de plannen bekend gemaakt dat de resterende zusters zouden verhuizen naar Rome, Marseille en Oostenrijk en het schrijn van de stichteres naar Rome.  Dat gebeurde op zaterdagvoormiddag 28 september 2013.  We waren net terug van een vakantie en wisten niet wat er in Antwerpen allemaal gebeurde.  Mijn getuigenis :


Beladen met boodschappen reed ik de De Merodelei in, een eenrichtingsstraat.  De politie gaf opdracht achteruit te rijden, want de straat werd versperd voor ... het leek op een draagberrie, maar er was geen MUG te zien, wél een anonieme witte bestelwagen.  Dat alles gebeurde vòòr de deur van de kloosterbasiliek.  Gehoorzamend ging de versnelling in achteruit en via wat laveren door weer andere enkelrichtingen kwam ik in onze straat, een drukke uitvalsweg naar Brussel.  Inmiddels had de arm der wet alle uitgaande verkeer richting Brussel aan het knooppunt net voorbij de Jan Van Rijswijcklaan gestopt en ik zag een witte “koelwagen” voorbijrijden, richting Brussel.  In de cabine voorin drie personen.  Verder géén reclame, geen firmanaam.  Het meest anonieme voertuig dat ik ooit zag.  In mijn verbazing en opwinding zag ik zelfs niet dat het voertuig een Italiaanse nummerplaat had (dit heb ik later ontdekt).  Dit moest, dit kon niet anders ... Was Moeder Overste vertrokken voor een rit van zo’n 1.750 kilometer, minstens achttien uur rijden want wegens douaneformaliteiten moeten ze Zwitserland wel vermijden.  En ja, toen ik ‘s zondags mijn hoofd binnenstak in de basiliek was het bijna honderddertig jaar oude lichaam uit het speciale altaar verdwenen.


Op de website van Kerknet vond ik volgende informatie (dd 28 september 2013) en ik citeer letterlijk : “Met de zusters verhuist ook het reliekschrijn van hun stichtster naar Rome ... De zes vertrekkende zusters van het klooster in Berchem zijn afkomstig uit België, Nederland, Frankrijk en Zwitserland.  Zij zijn te oud om het grote klooster te onderhouden.  Daarom geeft het hoofdhuis in Rome hen opdracht om te verhuizen.  Zaterdagmorgen wordt het schrijn van de zalige op een verhuiswagen getild, voor een uitzonderlijk transport naar Rome.  Daar krijgt de van oorsprong Franse religieuze een laatste rustplaats in het hoofdhuis van de congregatie aan de Via dei Villini.”


Via de pers en het internet kwam ik terecht bij het Kruibeekse bedrijf Alfa Systems  en zij waren bereid -waarvoor dank- mij meer achtergrondinformatie te geven.  Eerst enkele gegevens waarvan ik ten tijde van mijn eerste artikel niet op de hoogte was : Alfa Systems werd in 1991 gecontacteerd omdat er zich schimmelvorming in het schrijn voordeed.  Hun specialiteit is ontvochtiging en luchtreiniging.  Zij legden een bijzondere ontvochtigingsoplossing voor aan verschillende universiteiten en kregen toestemming het toe te passen en het schrijn luchtdicht te maken.  Het hermetisch afgesloten schrijn werd door hen ongeveer driemaandelijks onderhouden.  De verhuis zelf was in handen van een Italiaans bedrijf en het Vaticaan had duidelijke instructies gegeven : géén (lange) haltes onderweg en geen overnachtingen.  Het was een extreem delicate operatie want het lichaam en het loodzware schrijn (dubbel gewapend glas en metaal) mocht niets overkomen.  De verhuiswagen met speciale vering werd nagereden door een ander voertuig, waarin nog twee personen van de verhuisfirma, de Berchemse hoofdzuster en een Belgisch-Italiaanse collega.  Bange harten in een lang, sereen, uitzonderlijk transport.  Volgens Alfa Systems is Moeder Overste goed aangekomen op haar nieuwe bestemming. 


Waarom voelde ik aanvankelijk een leegte ?    Toch niet omdat een Katootje achterhaald is ?  Omdat ik er verschillende vrienden en kennissen mee naartoe nam ?  Was “ze” al een beetje van mij geworden ?


Die zusters hadden de laatste jaren ernstige problemen gehad, want zij waren in handen gevallen van oplichters.  Ook dàt had het nieuws gehaald (april 2010) : de wereldvreemde nonnetjes waren namelijk 820.900 € lichter gemaakt door een duo afpersers.  Een van de daders kwam met de meest zielige verhalen centjes aftroggelen.  Zijn fantasie was enorm.  Zelfs hulp om losgeld te verzamelen voor ontvoerde kinderen gebruikte hij als smoes.  Op een klein jaar had hij meer dan 400.000 € geïnd en toen de kloosterkas leeg was mocht er betaald worden met gouden en zilveren kerkschatten.  Ook geschat op 400.000 €.  Toen de zusters weigerden nog langer te betalen werd gedreigd de boel op te blazen en hen de keel over te snijden.  Op zondag 24 mei 2009 stormde een Belgische ex-advocaat -zwendelaar, die zich uitgaf voor bankdirecteur, de basiliek binnen.  Hij was nogal vies gekleed, helemaal niet op zijn zondags.  Dàt kon toch geen échte bankdirecteur zijn.  De toenmalige hoofdzuster was die keer bij de pinken en belde de politie.  Eenmaal de zaak in handen van het gerecht kregen de zusters een merkwaardig cadeautje : voor de kloosterpoort lag een zak met twee zilveren kelken en een goudbeslagen kroon.  Of ze de aangifte wilden intrekken ?  Dat hebben ze niet gedaan en de twee oplichters vlogen de gevangenis in.


Deze spannende gebeurtenissen zouden niets te maken hebben met hun verhuis ... maar toch ?


En wat gebeurt er met de basiliek, het klooster, die tuin, die oase van rust ?  Ook hier neem ik de websitetekst van Kerknet over (zelfde) : De kerk blijft ook in de toekomst basiliek en een stilteplek waar mensen voor gebed welkom zijn. In het klooster vestigt zich vanaf volgende week een nieuwe gemeenschap. Het zijn leden van de gemengde gemeenschap van Chemin Neuf (Nieuwe Weg) uit Nederland. Zij staan op vraag van de bisschop van Antwerpen, mgr. Johan Bonny, ook in voor de Nederlandstalige liturgie in de beschermde basiliek. ‘Chemin Neuf’ ontstond in 1973 in het Franse Lyon uit een gebedsgroep van de charismatische vernieuwing. De gemeenschap omschrijft zichzelf als een katholieke beweging met een oecumenische roeping, die ook voor christenen van andere Kerken en kerkelijke bewegingen open staat. In ons land is Chemin Neuf onder meer ook in het Brusselse actief. Chemin Neuf staat ook open voor gehuwde stellen, gezinnen, maar evenzeer mannen en vrouwen die voor het gewijde leven kiezen of priesters. ‘Chemin Neuf’ is in 25 landen actief.”


Zij zullen de rust wel respecteren, vermoed ik.  


Tante Kato