Nieuwsbrief Nr. 77 - september 2013

The funeral dragon is niet meerMisses Pateman overleed in 2012, nieuws raakte nu eerst bekend.


Regelmatig wordt er door leden van het eerste uur eens gezegd: “Hoe zou het nu met miss Pateman, de funeral dragon van Highgate zijn?” Voor leden die haar niet kennen wil ik volgende citeren uit een verslag (Nieuwsbrief 5 – mei 2002) van onze Londenreis met bezoek aan dé begraafplaats Highgate gemaakt door Edgard Nelissen: “Onze plaatselijke gids, tevens voorzitster van de ‘Friends of Highgate’, mrs Pateman wacht nu eenmaal niet graag. Jacques was er namelijk in geslaagd om voor onze groep een aparte rondleiding te realiseren. Dat is niet voor velen weggelegd maar Jacques heeft nu éénmaal een speciale band met mrs Pateman”.  Ik wil over dat bezoek nog het volgende kwijt. Misses Pateman was een dame van respectabele leeftijd en u mag beide dingen, ‘dame’ en ‘respectabele leeftijd’, letterlijk nemen. Ze was zo begaan met ‘haar’ begraafplaats en wilde voor alles en nog wat Ponden ontvangen: er diende een aanzienlijke som betaald te worden voor het door haar gegidste bezoek en er diende extra betaald te worden om te mogen fotograferen: “Enkel foto’s, durf niet te flitsen of je toestel als camera te gebruiken” blafte ze Rudy D’Hooghe af. Tijdens de rondleiding ontmoette ze een andere gids – de gidsen zijn daar allemaal vrijwilligers – en een van de leden van die groep stapte even naast het pad. Onmiddellijk blafte ze die gids én die onverlaat die het waagde op het gras te trappen af en meldde ze via haar walkie talkie aan andere gidsen dat wie het maar waagde om het pad te verlaten onmiddellijk van de begraafplaats verwijderd zou worden! Op een bepaald moment tijdens haar rondleiding zagen we een graf met een engel er op. Het graf behoorde toe aan een heer “Engel”, zo geschreven. Toen ik Rudy vroeg of het toeval was dat er een engel op het graf Engel stond of dat dit doelbewust gedaan werd kreeg Edgard te horen: “Nu zijn er hier reeds twee gidsen!”. Het was een echt traumatische ervaring. Toppunt was, toen we afscheid namen stond ze aan de uitgang met een vriendin te praten en ze stelde ons voor als: “These are my Belgian friends”! Gelukkig had ik iedereen gewaarschuwd over Pateman, de funeral dragon. Toen we de dag daarop de begraafplaats Kensal Green bezochten kregen we een heel andere ontvangst. Het bezoek kostte een tiende van Highgate, men had een gids voorzien om ons rond te leiden in de catacomben, een andere om in de kerk te gidsen en een derde om ons over de begraafplaats te leiden. Geen  enkele inspanning was de “Friends van Kensal Green” te veel en na afloop werd er nog een tijdje nagepraat bij een tas koffie of thee en een heerlijke cake. Toen we aan enkele bestuursleden van de “Friends” vertelden dat we genoten van deze ontvangst en dat het gisteren anders was bij “de funeral dragon” schoot de voorzitter in een onbedaarlijke lach. Hij zei ons: “Ga dat eens zeggen tegen die dame daar.” Eerst durfden we niet, stel u voor dat dit een familielid van mrs Pateman was maar de voorzitter drong aan. Toen we haar vertelden over de funeral dragon schoot het meisje eveneens in een lach: ze was ooit vrijwilligster in Highgate en was omwille van Jean Pateman weggegaan om in Kensal Green te komen werken.
In 1921 werd ze geboren en eind van de jaren ’30 verbleef ze een tijd in een kloosterschool in België. In 1946 huwde ze John Pateman, onderwijzer in Edinburgh. Tot 1953 verbleef ze in Zuid Afrika tot ze zich dat jaar in Highgate vestigde. In 1975 werden de Friends of Highgate Cemetery gesticht met Jean Pateman als secretaris. In 1985 werd ze voorzitster, een post die ze tot in 2009 bekleedde. Ze zegde over zichzelf dat ze 'the dragon at the gate’ was. In 1996 werd Jean Pateman MBE, Member of the British Empire. 
Jean Pateman (14 juli 1921 / 11 februari 2012). Waak maar goed over “jouw” Highgate funeral dragon!
Jacques Buermans