Nieuwsbrief Nr. 72 - november 2012

Utrechtse zijsprongenons An Hernalsteen bezocht nog wat funerair extraatjes.


Dom

Een kerk met een letterlijk turbulent verleden. In 1674 maakte een wervelwindje korte metten met het schip. Alles werd weggeblazen. Alleen de grafplaten overleefden het. Ze kunnen nog altijd bekeken worden op het huidige domplein.
In het koor vallen een paar grafmonumenten op.
Gwijde van Avesnes (ca. 1253-1317) bisschop van Utrecht van 1307 tot 1317. Zijn graf werd ferm toegetakeld tijdens de Reformatie van 1580. Met een gehavend gezicht kwam Gwijde uit de strijd.
Willem Joseph, baron van Gendt tot Drakenburgh (1626-1672) admiraal. Tijdens de derde Engelse zeeoorlog werden de benen letterlijk vanonder zijn g.. geschoten. Hij lag oorspronkelijk begraven te Arnhem. In augustus 1674 begon de, uit Mechelen afkomstige, Rombout Verhulst het marmer te bewerken. Was alles naar wens verlopen dan stond de laatste rustplaats voor de admiraal ergens in het schip maar het zuchtje wind van 1674 gooide roet in het eten. In 1676 werd het monument door Verhulst geassembleerd in het hoogkoor.
Willem Joseph ligt er met alles erop en eraan want laten we eerlijk zijn, een beenloze gisant trekt op niets. 

St. Barbara - Een ontgoocheling

Een katholiek kerkhof ingezegend in 1875, de verwachtingen waren dus hooggespannen. Wat ik altijd liefkozend bestempel als “mijnen ouden brol” was grotendeels geruimd. Slechts sporadisch viel er nog iets te ontdekken.
Henricus van de Wetering (1850-1929) aartsbisschop van Utrecht van 1895 tot 1929 kreeg zijn portret in mozaïek, een realisatie van Charles Eyck.
Bernardus Alfrink (1900-1987) aartsbisschop van Utrecht van 1955 tot 1975.
Johannes Willebrands (1909-2006) aartsbisschop van Utrecht van 1975 tot 1983.
Cornelis A. Galesloot (1852-1939) een man die met muziek door het leven ging.
Familie van Rossum: een vleugje Art-Nouveau in deze treurende vrouw met een krans van immortellen.
Familie van der Hoorn: een Interbellumgraf met in de engelen nog een tikkeltje de invloed van Jan Toorop.
Familie Schröder-Schumacher: waarbij de verwijzing naar de wederopstanding duidelijk is: “De Heer is verrezen, dit graf is leeg” De bronzen reliëfplaat is een creatie (voor zover ik het heb kunnen ontcijferen) van een zekere J. Goldkehle uit Essen.
Familie van Gellekom met een treurende engel uit het atelier Villeroy-Boch.
Willem van Boven: een huisarts die koos voor Cosmas en Damianus, patroonheiligen van de medicijnmannen.
Het echtpaar van Hussen-van Hal danste door het leven. Ik laat het aan jullie over om te oordelen over het kunstgehalte van dit geval.
Alfred van Kessenich was bijna 4 jaar oud toen hij overleed. Zijn engelbewaarder begeleidde hem tot de vreugde van het eeuwig leven in den hemel.
Bij de familie Nieman-Schurinck is de “nouveau vin” op komst.
Van een Nederlandse metgezel hadden we vernomen dat er geen gedenktekens zijn voor de gesneuvelden in Nederlands-Indië, we hebben er hier toch eentje ontdekt.
An Hernalsteen
 
Foto’s Dirk Joos en Jacques Buermans