Nieuwsbrief Nr. 71 - september 2012

Grafmonument Peter Benoit prachtig gerestaureerdeen aantal leden waren niet echt opgezet met dit peterschap.


Vrijdag 17 augustus op de 178ste geboortedag van de componist, werd het monument van Peter Benoit heringehuldigd op de begraafplaats Schoonselhof. De heer Hendrik De Bouvre, afdelingshoofd van de Antwerpse begraafplaatsen, was zo vrij om de leden van de vzw Grafzerkje uit te nodigen op deze plechtige bijeenkomst. Vanwege de “organisator” zelf kregen we geen uitnodiging.
 
Ik kreeg nog nooit zoveel reacties als op deze uitnodiging. Vele, Antwerpse, leden kennen blijkbaar de organisator Tanguy Ottomer, de zelfverklaarde “beroepsantwerpenaar”. Een bloemlezing: “Ik kom niet naar die omhooggevallen clown”, “Wat een blageur”, “Ik krijg braakneigingen van het misbruik van de titel ‘beroepsantwerpenaar’” tot “Dit is een ziekelijke narcist en egotripper”. Ook het feit dat een privépersoon een monument van zulke grootte en van zulk een belangrijk iemand ten persoonlijke titel kan overnemen ligt ook zwaar op de maag van enkele leden: “Zulke belangrijke monumenten komen toe aan verenigingen die een binding hebben met de begraafplaats of culturele instanties (Vlaamse Opera, Vlaams Muziekconservatorium, Peter Benoitfonds)”.
 
Waar ik het persoonlijk moeilijk mee heb is dat de gehele restauratie geschiedde op kosten van de stad Antwerpen en dat er uiteindelijk een privépersoon met de spreekwoordelijke bloemen gaat lopen terwijl hij daar geen klop voor gedaan heeft en geen euro voor uitgegeven heeft. Zo kan ik het ook. Het is trouwens niet de eerste keer dat deze persoon zich laat opmerken op negatieve wijze. Tijdens de voorbije Week van de Begraafplaatsen ging hij ook een ‘nooit geziene’ rondleiding, een heuse ‘performance’ geven op de begraafplaats Schoonselhof. Hij genoot van alle pers- en andere aandacht en … meldde zich ziek de dag van de rondleiding. Ten tweede krijg ik, zoals een ander lid aanhaalde, de kriebels van zijn titel ‘beroepsantwerpenaar’. Die eer valt, mijns inziens, alleen maar George Van Cauwenbergh te beurt. George was het boegbeeld van ‘dé’ Antwerpse stadsgids. Toen hij overleed kwam op zijn graf “beroepsantwerpenaar”. Volkomen terecht maar deze ‘eretitel’ mag niet misbruikt worden door zo iemand. Voor wie Tanguy Ottomer niet kent kijk eens op zijn website en u weet direct welk vlees u in de kuip heeft.
 
Schepen Guy Lauwers nam het woord tijdens de herinhuldiging. Hij verontschuldigde zich bij de aanwezige Michaël Scheck, voorzitter van het Peter Benoitfonds, omdat die vzw niet gecontacteerd werd toen dit peterschap ter sprake kwam. De schepen vond ook dat er best nog een tandje kon bijgestoken worden betreffende peterschap zodat er nog meer aandacht aan geschonken wordt. Hij dankte ook de mensen van de begraafplaats en de mensen van Levanto voor hun inzet en onze vzw Grafzerkje. Dan was het de beurt aan de ‘peter’. Ik hoorde heel veel “ik” in zijn toespraak. Verder ging het over de beiaard en het monument voor Peter Benoit aan de Harmonie maar ik hoorde spijtig genoeg geen dankwoord aan het adres van de stad Antwerpen in het algemeen of aan de mensen van Levanto, een sociaal tewerkstellingsproject, dat hier eens te meer knap werk levert in het bijzonder. Ook hoorde ik dat hij rondleidingen op Schoonselhof gaat verzorgen. Daar wil ik bij zijn want hij wist gewoon niet eens iets over de symboliek achter ‘zijn’ grafmonument. Dus nog heel wat werk aan de winkel.
Nadien was er nog een, door de stad betaalde, receptie voor de “Tanguyfanclub”.
 
Tekst en foto's : Jacques Buermans