Nieuwsbrief Nr. 71 - september 2012

Boulevardpark Mol: prachtige realisatieMol een voorbeeld van wat mogelijk is.


In 2009 werd onze vzw Grafzerkje gevraagd om in de gemeente Mol advies te vertrekken (zie Nieuwsbrief 48). De, voor begravingen gesloten begraafplaats zou omgevormd worden tot een begraafplaatspark. Toen viel het ons op dat er enorm veel graven zouden sneuvelen en dat men de muur rond de dodenakker wou slopen. Intussen werd het Boulevardpark, zoals het nu genoemd wordt, plechtig geopend. We kregen de vraag van de dienst Erfgoed om eens te komen adviseren hoe het nu verder moet. Met een klein hartje van wat we daar te zien zouden krijgen togen Christiaan Ketele en ondergetekende als adviseurs naar Mol. Tot onze verbazing waren we meer dan aangenaam verrast. Heel veel graven waren verdwenen maar men zorgde voor een prachtige aanleg van het begraafpark. De muur werd gelukkig niet volledig gesloopt maar de rechtopstaande panelen zorgden ervoor dat men toch een doorkijk heeft maar toch ook dat een zekere intimiteit bewaard wordt. Restanten van weggenomen graven werden gebruikt om een aantal zitbanken te voorzien en aan de ingang werd eveneens gebruik gemaakt van recuperatiemateriaal. 
De resten van de personen uit de geruimde graven werden verzameld in een ossuarium en daar werden enkele plakkaten aangebracht met daarop al de namen met de tekst “deze mensen woonden en leefden in onze gemeente. Met dit gedenkteken betuigen wij hun een laatste eer.” Er was ook nog ruimte voor een speeltuin. Na een eerste rondgang werden we opgewacht door Sandra Vanhoof van de Dienst Erfgoed, Nathalie Ceunen, Bestuurssecretaris Erfgoed en Harry Vandael, Directeur Grondgebiedzaken van de gemeente Mol.
We meenden het wanneer we hen mededeelden dat we uitermate tevreden waren met het resultaat. Samen deden we nog een rondgang waarbij Christiaan nuttige informatie doorspeelde over hoe bepaalde grafmonumenten te herstellen. We stonden stil bij het grafmonument voor burgemeester Cardinaels dat nog in een meer dan degelijke toestand verkeert. De grafkapel Dyckmans is dit iets minder maar Christiaan meldde dat hier met weinig middelen toch een hele verbetering merkbaar zou zijn. Iets verder stonden Harry en Christiaan bij een kruis dat vervaarlijk overhelde. Christiaan adviseerde dat het kruis best, tijdelijk, verwijderd kan worden om verder onheil te voorkomen. In een latere fase kan het dan teruggeplaatst worden, en achteraan verstevigd worden. Heel veel is hier mogelijk in eigen beheer. Ik vertelde dat ze ook verschillende pistes moeten bewandelen om herstellingen uit te voeren. Naast dingen die de gemeente Mol zelf kan doen, zou het nuttig zijn om vrijwilligers te zoeken die onder leiding van een deskundige, graven kunnen opknappen. Daarnaast kunnen nabestaanden gevraagd worden om zich in te zitten om de graven van hun voorvaderen op te knappen. Ook het aantrekken van sponsoren is aangewezen. We kregen nog een aantal toelichtingen over hoe men voor de heraanleg te werk was gegaan en Harry wist ons te vertellen dat, tussen de rechtopstaande muurgedeelten, verlichting werd aangebracht zodat het ’s avonds voor een feeërieke sfeer zorgt maar eveneens voor een bijkomende, fictieve, afsluiting.
Nadien werd bij een drankje nog wat nagekaart en werden een aantal te bewandelen pistes op papier gezet. Ook van de kant van Sandra kwamen een aantal nuttige tips zodat men in Mol werk kan maken om beetje bij beetje en met de nodige communicatie naar de burger toe een aantal grafmonumenten te fatsoeneren. Christiaan en ik waren meer dan tevreden dat we onze beperkte expertise konden overmaken aan de mensen van de gemeente Mol en in Mol was men, hopelijk toch, veel wijzer geworden over hoe het nu verder moet. Bedankt Mol voor de uitnodiging en doe zo verder. Jullie zijn een voorbeeld voor veel andere Vlaamse gemeenten.
 
 
Epiloog: Enkele dagen na de bijeenkomst kreeg ik van Sandra Vanhoof de volgende mail: “Wij vonden het een heel vruchtbare voormiddag. Harry Vandael heeft al opdracht gegeven om de losse stukken te verzamelen en op te bergen. We hebben nu een veel betere kijk op het project. Jullie hulp wordt erg gewaardeerd”.
Eén dag nadien kreeg ik een telefoontje van Christiaan die, zuiver toevallig, in de buurt van het begraafpark was en er eens een kijkje ging nemen. Hij was enthousiast omdat men zo vlug de nodige maatregelen genomen had om enerzijds het kruis te stutten en dat men bij een tweede monument ook de delen die een gevaar kunnen opleveren “bevroren” had, dixit Christiaan. Naast het feit dat men tevreden was met het door ons verstrekte advies namen de mensen in Mol toch heel vlug de nodige initiatieven om verder verval te voorkomen. Dus ook voor deze feiten: bedankt Mol.
 
Tekst en foto : Jacques Buermans