Nieuwsbrief Nr. 7 - september 2002

Nazi Joanof ook de USA heeft haar misses Pateman


In Antwerpse funeraire kringen raakt zo stilletjesaan, door mijn slecht karakter uiteraard, de schepen voor begraafplaatsen Erwin Pairon bekend voor wat hij waard is. Hij is de man die er toe bijdraagt dat belangrijke monumenten op Antwerpse begraafplaatsen niet verwaarloosd kunnen worden: hij laat ze afbreken vooraleer het zover is. In zijn zog loopt “Pietje de leugenaar”, Gab. De Buysscher de kabinetschef van Pairon, die reeds meermalen anderen liet opdraaien voor zijn stommiteiten en die van zijn eerste leugen niet gebarsten is.
 
In Londen is “the funeral dragon” misses Pateman, de verantwoordelijke voor Highgate wereldwijd bekend. Een aantal Grafzerkjes en Terebinthers mochten reeds kennis maken met haar “charme”.
 
Nu blijkt ook de USA zijn “figuur” te hebben. Op de “find a grave” side vond ik een hele discussie over ene “Nazi Joan”. Zij blijkt op de Hollywoodse begraafplaats Forest Lawn het toezicht te houden over het grote mausoleum. Er volgt een volledige persoonsbeschrijving: blond kort haar, normaal (naar Amerikaanse normen) van grootte en gewicht en ongeveer 60 jaar oud. Zij werkt van dinsdag tot zaterdag en houdt toezicht via monitoren. Zij blijkt gespecialiseerd te zijn in het, zogezegd, kijken naar magazines met één oog terwijl zij met het andere de monitoren controleert. Ze lijkt “ogen op haar achterste” te hebben. Dan volgen een heleboel waarschuwingen: geen foto’s nemen wanneer zij in de buurt is; nooit over de met een touw afgesloten gedeelten stappen. Ze wordt vergeleken met een pitbull en begeleidt de overtreders (zij die het toch wagen om foto’s te nemen), manu militari naar buiten. Ze werd reeds betrapt op het stelen van bloemen van het graf van Jean Harlow. Ze staat vermeld in een aantal boeken over Hollywood als “te mijden persoon”. Men geeft ook oplossingen om het fenomeen “Nazi Joan” te omzeilen. “Doe alsof je daar dagelijks rondloopt; geen camera of plattegrond binnen handbereik; nooit vragen waar een beroemdheid begraven ligt en steeds maar blijven doorwandelen.” Ooit vroeg iemand om haar overste te spreken, ze belde hem op en stond er op om het gesprek tussen de bezoeker en haar overste bij te wonen. Ze kreeg daar blijkbaar een kick van. Een andere oplossing blijkt het “werken in groep”: één persoon houdt haar aan de praat, de anderen kijken rond en nemen foto’s. Op de side kwam het voorstel om, wanneer ze sterft, haar te begraven aan de ingang van “haar” groot mausoleum.
 
Voor de Londengangers: dan waren wij toch nog beter af met “onze” funeral dragon misses Pateman.
 
tekst : Jacques Buermans