Nieuwsbrief Nr. 67 - maart 2012

Saint-Dénis. Le roi est mort, vive le roivoor onze An Hernalsteen een ietwat ontgoochelende necropool.


De basiliek van Saint-Denis, laatste rustplaats van de Franse monarchie. De verkwistende Franse koningen indachtig, droom ik al eeuwen van het laatste stulpje waar ze het einde der tijden liggen af te wachten; een bombastische schittering van marmer, goud, zilver, halfedelstenen en aanverwante troep waarbij een mens het staat aan te staren met steeds verder open vallende mond. Maar, en dat weet het kleinste kind, dromen zijn bedrog.
Pracht van een kerk, daar niet van, maar ik ga eerlijk zijn, de koninklijke necropool is mij ferm tegengevallen: zo, een dooie boel. Er zit geen fut in, ze liggen daar maar allemaal gezamenlijk te liggen, de vadsige koningen.
Ik wist dat mijn idolaat gedweep met Westminster mij ooit zuur zou opbreken maar dat het hier in Saint-Denis zou gebeuren, had ik niet verwacht. Foeterend en godverend (en dat in een kerk) vervloek ik de verlichte geesten van de Franse revolutie die de boel vakkundig gesloopt hebben.
De Merovingische koning Dagobert, overleden in 639, was de eerste vorst die er zijn stek kreeg. Omdat de hemelse sfeer van de heilige Denijs een beetje op hem zou afstralen, mocht hij zijn hoofd pal naast zijn idool neervlijen. Het oorspronkelijke graf zal waarschijnlijk veel kleurrijker geweest zijn want onze voorouders hielden wel van bonte dingen. Maar sedert Viollet-Le-Duc er rond 1859 zijn restauratiedrift mocht op botvieren, oogt het heel wat soberder.
Marguerite de France (1310-1382) werd op zeer jonge leeftijd gekoppeld aan de Vlaamse graaf Lodewijk van Nevers en is bijgevolg de mama van Lodewijk van Male.
Louis XII (1462-1515) de vader van het volk, beklom de troon in 1498. Door zijn honger naar steeds meer land en steeds meer onderdanen schoof hij zijn eerste echtgenote Jeanne, dochter van Louis XI, resoluut aan de kant om in 1499 te huwen met Anne de Bretagne (1477-1514).
Bretagne viel als een zoet broodje in zijn schoot. Na haar dood sloeg hij nog een derde vrouw aan de haak: Maria Tudor, zus van Henry VIII. Lang kon hij niet genieten van zijn nieuwe, veel jongere, stoeipoes. Een leeftijdsverschil van 35 jaar deed hem de das om. Hij slaapt nu braafjes naast Anne.
François I (1494-1547), volgde in 1515 zijn neef Louis XII op. Om hetzelfde genetisch materiaal goed te mengen, sloot hij Claude de France, de dochter van Louis XII, in zijn armen. Aartsvijand van Karel V, bewonderaar van de Italiaanse renaissance, mecenas en bon-vivant. Maar aardse genoegens blijven niet duren. Elf jaar na het overlijden van onze vrolijke Frans werd zijn mausoleum opgericht. Hier ligt hij verenigd met Claude en 3 van zijn kinderen.
Henri II (1519-1559) zoon van onze vrolijke Frans en zijn Claude. Hij besteeg de troon na het overlijden van pa lief. Huwde in 1533 de Italiaanse matrone Catharina de Medici (1519-1589) Hij kwam op een rare manier aan zijn einde want tijdens een toernooi peuterde een lans zijn oog uit.
Gemeentelijke begraafplaats
 
Na de verwennerij van de laatste dagen was dit huilen met de pet op. Een mooi anoniem graf, de laatste rustplaats van burgemeester Connoy, de familie Giot en enkele gastjes van de grote oorlog. 
Louis Lenoble gesneuveld in Lombardsijde op 11 november 1914 en René Vandendaele (1881-1914).
An Hernalsteen
 
Foto’s: Ria Vaes en Dirk Joos