Nieuwsbrief Nr. 63 - juli 2011

Robert Graves – Deia MallorcaAn Hernalsteen zocht en vond de schrijver van « I Claudius »


Twee jaar terug hadden we het afwandelen van “La Ruta de pedra en sec” ook bekend als de GR 221 op Mallorca op ons voorjaarsprogramma gezet. Het enige wat we toen konden doen was mistroostig, met betraande en beregende ogen naar de mistige, van vocht lekkende bergen turen. Gedurende veertien dagen vertoonde het grijze, met water bezwangerde, wolkendek met moeite een spatje blauw.

Aangezien ik (op zijn Vlaams gezegd) geen zittend gat heb, bezochten we wat er te bezoeken valt, vielen met de deur in huis binnen bij Fredje Chopin en zijn Georges Sand in de Chartreuse van Valldemossa en dweilden de Mallorcaanse begraafplaatsen af, zo is die van Soller ferm de moeite waard. We hebben van deze expedities geen enkele foto want de Kleinen had één cruciaal en essentieel onderdeel om dat te doen thuis laten liggen.

Dit jaar waren het fototoestel en de zon wel van de partij, we hadden dus geen tijd voor funeraire akkefietjes maar het graf van “I Claudius” hebben we wel opnieuw bezocht.

Twee jaar geleden had een fan nog een stukgelezen, beduimeld exemplaar op het graf achtergelaten.

Robert von Ranke Graves (Wimbledon 24 juli 1895- Deià 7 december 1985)

Robert Graves was een Engels dichter en schrijver.

In 1929 publiceerde hij “Good-bye to all that”, een autobiografisch boek waarin hij zijn leven als Engels soldaat in de dodengangen van de eerste wereldoorlog beschreef. In dit relaas was hij niet mals voor de Britse legerleiding en trapte op verschillende militaire tenen. Men zag hem liever gaan dan komen.

Hij vestigde zich te Deià. Bij het uitbreken van de Spaanse burgeroorlog in 1936 moest hij noodgedwongen Mallorca verlaten. Pas in 1946 kreeg hij toestemming van de autoriteiten om naar zijn huis terug te keren. Zijn woonst werd een ontmoetingsplaats voor de groten der aarde. Ava Gardner, Peter Ustinov, Gabriel Garcià Màrquez waren er kind aan huis. Hoe Graves nog tijd vond om te schrijven blijft een raadsel want in totaal pende hij meer dan 140 boeken neer. “I Claudius” is zijn beroemdste werk.

In de jaren ’70 begonnen de eerste tekenen van dementie de kop op te steken maar uiteindelijk werd op 7 december 1985 een hartaanval hem fataal. In zijn laatste ogenblikken moet hij toch nog enorm lucide geweest zijn want zijn allerlaatste woorden waren tot zijn trouwe verpleegster gericht die hem al jaren thuis verzorgde: “You’re fired”. Een grappenmaker tot in de kist.

Tekst : An Hernalsteen
Foto : Dirk Joos