Nieuwsbrief Nr. 62 - mei 2011

Land Art op het kerkhof Terekenverslag van Carla Rogiers


Bij de opening van Land Art voerde schepen Wouter Van Bellingen het woord. Een bloemlezing uit zijn toespraak: Iedereen kan vaststellen dat er al een aanzienlijke verrijking van onze inheemse bloemen, planten en grassen en natuurlijk ook insecten en andere dieren aanwezig is op dit kerkhof. Deze evolutie gaat echter zeer traag en ik begrijp dat niet alle bezoekers tevreden zijn met het nieuwe, groenere, ietwat wildere uitzicht van het begraafpark. Ik hoop echter dat Tereken, na enkele jaren, een ware oase vormt te midden van de stad waar iedereen, jong en oud, op een veilige rustige manier kan vertoeven en genieten van de aanwezige natuur. Zoals velen al hebben vastgesteld werd de cederlaan, voor velen het oriëntatiepunt op Tereken, vorig jaar verwijderd. Wij zijn voorstander voor het behoud van bomen, maar deze oude ceders waren volledig uitgeleefd en hun overhangende takken vormden een echt gevaar voor de nabijgelegen zerken. Van deze gelegenheid hebben dan gretig gebruik gemaakt om de verouderde structuur van deze immense laan aan te passen met een nieuw profiel en her aan te leggen met een inheemse boomsoort, de linde, en nieuwe struiken. Ook enkele van de dwarsliggende lanen werden beplant met nieuwe bomen. Nu is alles nog klein en oogt het nog een beetje kaal, maar met een beetje geduld, veel zon en af en toe regen zal de Lindelaan uitgroeien tot een prachtige avenue! In het kader van onze tweede deelname aan de Europese week van de begraafplaatsen ontwikkelde Wim Maes van JoMi vier natuurinstallaties. Deze werken zullen vanaf nu permanent deel uitmaken van begraafpark Tereken. Zij zullen de bezoekers de kans bieden dit park, wat nu nog vaak enkel geassocieerd wordt met verlies en verdriet, in een ander daglicht te zien. Door hun vorm, gebruikte materialen en ook symboliek zien we een andere kant, een andere invulling van Tereken. Ze zijn gelinkt met de dood en zullen uiteindelijk ook vervallen, maar hun aantrekkingskracht op de vele bezoekers en dus ook kinderen, zullen begraafpark Tereken doen opleven.

Wim Maes van JoMi (= Jobs en Milieu: een dynamisch sociaal economiebedrijf, gespecialiseerd in groenonderhoud, milieu- en landschapszorg,biologische groenteteelt en imkerij) gaf uitleg bij de vier natuurinstallaties:

Dood Bos: Een werk met dode kastanjestammen die in eerste instantie schijnbaar willekeurig geplaatst werden tussen de zerken. Wanneer je beter kijkt, ontdek je dat meerdere stammen op regelmatige afstand van elkaar staan en 2 door elkaar lopende rijen vormen. Hierdoor ontstaat een kruis. Van op de grond, maar zeker vanuit de lucht, zie je de hoogste stammen als een kruis dat oprijst uit het bos.

Stapelhout: Golvende muurtjes, opgebouwd uit gekliefde stammen, creëren een speelse dynamiek op een statisch terrein. De stapelmuren versperren her en der het wandelpad. Hierdoor word je langsheen andere, misschien wel ongekende, plaatsen van het begraafpark geleid en ontdek je plots graven in een andere context.

Gedenkvijver: Deze vijver werd opgebouwd uit gegalvaniseerd en gedeeltelijk verroest plaatstaal. Roesten is een natuurlijk vergankelijk proces en evolueert over de jaren heen. De evolutie van de gedenkvijver symboliseert dan ook de vergankelijkheid en het wegebben van het leven. Laat gerust een drijfkaarsje te water als aandenken aan een overleden dierbare of bezin even in alle sereniteit aan de rand van de gedenkvijver…

De Korf: Deze constructie vormt het perfecte huwelijk tussen levend en dood materiaal en heeft bovendien een zeer functioneel doel. In deze natuurlijke omgeving zorgt de korf, opgebouwd met levende wilg rondom de bijenkast en dood kastanjehout als palissade voor de vliegopening, voor een veilige thuishaven voor de honingbij.

Tekst en foto's : Carla Rogiers