Nieuwsbrief Nr. 62 - mei 2011

Zwijnaarde: een klein kerkhof wordt groot dankzij een gedreven gidsverslag van Jacques Buermans.


Slechts een zestal deelnemers aan de wandeling rond het kerkhof van Zwijnaarde. Maar wel “die hards”: één lokaal iemand wist enorm veel over de bewoners op het kerkhof, enkele andere personen mocht ik van de week reeds op meerdere begraafplaatsbezoeken in het Gentse ontmoeten en dan waren er nog twee Grafzerkjes. An Hernalsteen noemde Zwijnaarde het kerkhof van de oudstrijders. Bij een eerste graf stelde An dat de adel enkele eeuwen geleden nog niet verfranst was want tegen de kerkhofmuur bevonden zich vele, Nederlandstalige, grafschriften. De familie Soenens was eigenaar van de Nieuwenhof en een van de stichters van de Oostendse Compagnie. In de kerk lag Joannes Baptiste Soenens, burgemeester. De grafschriften verstrekken ook veel informatie zegde An. Bij Joanna De Coninck lazen we: “begraven onder het beenderhuysken”, dus het graf werd geruimd. Anna Marie De Paepe kreeg een mooie brons getekend Sylvain Norga, de fanclub zal in haar nopjes zijn.
Leopold Van Rentergem was soldaat bij de jagers en de enige soldaat die het kerkhof van Zwijnaarde rijk is. Achter de kerk zijn een heleboel graven onzichtbaar wegens, alweer, te veel groen. Adolphe della Faille d’Huysse was burgemeester tussen 1902 en 1913. Gudwalus Seiger was de laatste abt van de Sint Pietersabdij. De Potter een sarcofaag met, eigenaardig: twee, vrouwelijke, uiteenglijdende handjes voor de zusters Clara en Therèse.
Een muurplaat bij De Potter en daarnaast Morel de Westgaver met gigantisch grote omgekeerde toortsen. Remi Vlerick was de laatste burgemeester van Zwijnaarde vóór de fusie met Gent. Het graf voor Benoni  Beheyt (1866 – 1950), niet de wielrenner want die leeft nog maar denkelijk zijn grootvader of zijn peter. Twee identieke vierkante pijlers. Eén ervan voor burgemeesterKarel OttoyMaurits De Ley ligt onder een heldenzerkje. Eindigen deden we pastoor Schuttijzer.

Een klein kerkhof, misschien met weinig interessante graven, maar dankzij An toch een opsteker. De afwezigen hadden, eens te meer, ongelijk.

Tekst en foto's : Jacques Buermans