Nieuwsbrief Nr. 58 - november 2010

Nabestaanden van Elsschot kunnen blijkbaar niet lezen en nog minder kuisen!heel veel drukte om niets rond het graf van deze schrijver.


Begin november een artikel in Gazet van Antwerpen: “Heibel rond het graf van Willem Elsschot”. Daarin uit Willem Dolphyn, kleinzoon van de schrijver, zijn verbazing dat de concessie van Elsschot’s graf dit jaar afloopt … uitgerekend in het jaar dat de schrijver gevierd wordt naar aanleiding van zijn overlijden in 1960, nu 50 jaar geleden (wel dat heb je nu eenmaal met grafconcessies van 50 jaar – JB). Verder in het artikel “Door de tussenkomst van uw krant werd een akkoord bereikt over de verlenging van de grafconcessie”. (Wat de tussenkomst van Gazet van Antwerpen betreft stel ik mij ook de nodige vragen: Welke tussenkomst? Dat zij de nabestaanden aangezet hebben om te leren lezen? – JB) Verder zegt kleinzoon Jan Maniewski "We zijn niet gewaarschuwd dat de concessie verlopen zou zijn. En zelf waren we ervan overtuigd dat zo'n verlening automatisch zou verlopen. Hij ligt toch niet voor niets in het ereperk?". En dan passeert ook nog Cyriel van Tilborgh, van het Willem Elsschotgenootschap, de revue die zich de 11-juliviering herinnert met alle notabelen en zelfs de fanfare (de stadstrommelaars zullen het tof vinden dat ze een “fanfare” genoemd worden - JB) en nu die kennisgeving als totaal laagtepunt. Willem Dolphyn durft dan nog zonder blozen (kan die man dat wel? - JB) zeggen dat het graf drie à vier keer per jaar onderhouden wordt! Door er van op een afstand naar te kijken zeker? Als onze leden zo met hun peterschap zouden omgaan het zou er stuiven maar de nazaten van schrijver Willem Elsschot vinden blijkbaar dat anderen hun zaakjes maar dienen op te knappen.

Gelukkig weerlegde schepen Guy Lauwers in een telefonische reactie die kritiek zeggende dat volgens een decreet de stad verplicht is op deze wijze, aanplakken van een lijst aan de ingang van de begraafplaats en een plakkaat aan het graf, aan de nabestaanden kenbaar te maken dat deze de grafconcessie kunnen laten verlengen.

Blijkbaar kunnen nabestaanden van de grote schrijver niet lezen want op de plakkaat staat klaar en duidelijk niets over een verdwijnen van het graf. Maar direct naar de media stappen in de hoop op nog wat meer media-aandacht is natuurlijk meegenomen. En dat diezelfde nabestaanden ook nog nooit gehoord hebben van onderhouden van een grafmonument vind ik niet alleen. Een aantal van de reacties op het krantenartikel liegen er niet om: “Als het graf zo nauw aan het hart ligt van de familie , dan kunnen ze misschien eens een schuurborstel nemen en het graf even afschuren.” Of “Als deze persoon dan toch zo belangrijk is, waarom is het ten eerste dan niet wat beter onderhouden en zijn er geen maatregelen getroffen om die concessie vroeger in orde te krijgen. De " storm in een glas water "publiciteit via de media is weer meegenomen om nog wat aandacht te krijgen.” Of “De familie Elsschot had misschien een frankske meer mogen uitgeven voor de be-zerking van hun gefortuneerde afgestorvene en het graf wat beter hebben kunnen onderhouden”.

Dus bij deze een oproep aan Willem Dolphyn, Jan Maniewski en andere Cyriel Van Tilborghen: gelieve eens uit jullie ivoren toren te stappen en met borstel en spons het o zo noodzakelijke te doen.

Tekst en foto : Jacques Buermans