Nieuwsbrief Nr. 58 - november 2010

Fietsexcursie Epede Terebinth organiseerde een fietsexcursie met deelname van enkele leden van vzw Grafzerkje.


Verslag fietsexcursie Epe dd zaterdag 28 augustus

Deelnemers: 10, uit alle delen van het land en zelfs onze Belgische collega van het Grafzerkje. En verder natuurlijk de onovertroffen organisatoren Jan Mulder en Wim Vlaanderen.

Op de verzamelplaats te uitvaartcentrum Yarden te Epe werden we onthaald met koffie en een verrassingspakket. Daarin zaten folders, sleutelhangers, een antistressbal (zouden we die nodig hebben?) de routebeschrijving van de fietstocht en een lunchpakket.

We hadden maar liefst twee gidsen tot onze beschikking, de begraafplaatsbeheerders Ton Overmars en Gerrit van Vemde, die ons via fraaie routes naar ons doel zouden leiden.

Geheel tegen de sombere weersvooruitzichten in fietsten we droog naar begraafplaats Norelbos en liepen in de stralende zon over een fraaie, weidse en monumentale dodenakker, prachtig gelegen in de Veluwse bossen. Een uitgestrekt gras- en mosveld met strakke hagen waarachter de grafzerken zonder poespas lagen. Helaas ook hier en daar voor de hagen, wat vooral Wim erg jammer vond. In het begin van de historie van de begraafplaats was er een strak regiem, later meer vrijgegeven en duiken de beeldjes, kunstwerkjes, potjes, vaasjes en andere herdenkingsprullaria op.

Wim geeft een klein college steensoorten. Er blijken er enkele bijzondere bij te zijn zoals fraai geslepen leisteen en drie vogelbadjes van diabaas, gemaakt door steenhouwer Henk Beernink.

Het katholiek gedeelte ligt in gewijde grond apart gelegen in een ongemaaid grasveldje en dus bezaaid met prachtige ‘wilde’ bloemen.

Bijzondere graven:

Graf voor een mollenvanger, graf van een soldaat van de vredesmacht gesneuveld in Afghanistan, een graf van een jager met een zeer fraai bronzen beeld van twee vluchtende hazen, een graf van een jeu de boulesspeler, een van een bergbeklimmer met rotsblok en zijn bergbeklimmersuitrusting en een graf omringd met genummerd hekwerk als bij een hoefslag van een manege.

Wim wijst ons nog op een grafzerk met uitgehakte, verheven letters, veel mooier dan verzonken en beter tegen de tand des tijds bestand. Dan trekt de lucht zwart en dreigend dicht en vluchten we net voor het neerdalen van een giga-bui de aula in voor onze picnic.

Na een half uur is het droog en via een mountainbiketocht door het fraaie bos gaan we naar de particuliere begraafplaats op het Landgoed Tongeren. Daarbij komen we langs het graf van  Cornelis Sebastiaan Buys Ballot, landheer van De Dellen (onderdeel van Tongeren) van 1890 tot 1928, zoon van de oprichter van het KNMI,  Christophorus Henricus Didericus  Buys Ballot (1817- 1890) een Nederlandse meteroloog, scheikundige en natuurkundige) met fraaie Art Deco belettering en een spreuk “le sage espère en Dieu” (de verstandige hoopt op God?) We rusten ook even uit op het bankje bij een 260 jaar oude “Terebinth”eik, ideale plek voor de groepsfoto.

Bij de begraafplaats Tongeren worden we hartelijk onthaald door mw Rauwenhoff die ons kort de historie van het Landgoed en de begraafplaats vertelt.

In 1768 begonnen Jan Hendrik Rauwenhoff en zijn vrouw Maria de Meester het landgoed te ontwikkelen en zij legden de begraafplaats aan waar op dit moment 75 afstammelingen van de familie liggen. De begraafplaats is een oase van rust en eenheid. In een bos van beuken, sparren en rododendrons liggen de identieke graven, een steen met daarvoor een verhoogd bed van sterremos.

Gedicht op het toegangshek:

Betreed, O Wandelaar met eerbied dezen grond

Aan dooden toegewijd ter rustplaats; ’t graf is heilig

En zij wier asch hier rust zijn voor all’ onrust veilig

Schoon hen geen marmer dekt, maar heide groei’ in ‘t rond

De familie betaalt geen grafkosten, zij zijn allen aandeelhouder en in plaats van dividend te verkrijgen, liggen zij eeuwig gratis te rusten in een prachtomgeving.

Aangezien een graf te Epe € 2500,- kost voor 50 jaar, een mooie deal.

Hierna besluiten we in verband met de tijd om begraafplaats te Emst over te slaan en scheuren door het bos naar de Algemene begraafplaats aan de Tongerse weg. Ook weer een mooi en sober aangelegde begraafplaats met grasvelden en een beukenlaan als hoofdas. Veel ruimte over lijkt het, maar het blijkt dat de graven zijn geruimd, dat wil zeggen, de zerken zijn weg, maar de doden liggen er nog te rusten en mogen niet gestoord door nieuwe graven.

Aan de overzijde bekijken we nog even snel de rooms-katholieke begraafplaats, met een mooi houten beeld van een volgens Wim “foute” Jezus want hij kijkt de verkeerde kant op.

Er is ook een oorlogsgravendeel, van enkele soldiers van the USA Army Force.

Om half 5 leveren we de fietsen weer in en gaan zeer tevreden huiswaarts. Wim en Jan bedankt!!

Namens allen,

Mariet Dekking