Nieuwsbrief Nr. 57 - september 2010

Willem Elsschot in de bloemen11 juliviering


Waarom men vorig jaar besloot om Ferre Grignard te huldigen op 11 juli bleek mij een raadsel. Ferre het boegbeeld van de Vlaamse gemeenschap? Dit jaar kon men, gelukkig maar, niet buiten Willem Elsschot. Onder begeleiding van de stadstrommelaars ging de stoet van het kasteel richting het ereperk van de stad Antwerpen. Voorop de prominenten. Naast gouverneur Cathy Berx zagen we burgemeester Patrick Janssens en schepen Ludo Van Campenhout. Allereerst was er een korte bloemenhulde. Na gouverneur Cathy Berx, volgde een krans van de stad Antwerpen die neergelegd werd door burgemeester Patrick Janssens. Districtraadsvoorzitter Chris Anseeuw legde een krans neer en de laatste krans werd op het graf gelegd door Mimi Vandamme van de stedelijke cultuurraad.

Besloten werd met een uitvoering van de Vlaamse Leeuw. Een enkeling zong mee waar het in het verleden wel anders was. Maar de belangstelling was in het verleden ook veel groter dan nu. Wieneke ’t Hoen, curator van het Letterenhuis en Elsschotkenner, verweef het heden en het verleden in haar toespraak. Ze kwam met de Thalys uit Amsterdam en kwam aan vlakbij de geboorteplaats van Willem Elsschot, de de Keyserlei. Ze voerde gesprekken met de schrijver over zijn stad en de personages uit zijn boeken. Ze trok ons mee naar de Elsschottentoonstelling in het Letterenhuis en liet de schrijver kennismaken met “zijn eigen ik”. Ten slotte nam ze afscheid van de schrijver want ze had een afspraak aan zijn graf … op de begraafplaats Schoonselhof, Wieneke had het steeds maar over een kerkhof, maar ja. Nadien nam kleinzoon Jan Maniewski het woord. Hij stelde ondermeer dat het Elsschotarchief nu is waar het hoort te zijn, namelijk in het Letterenhuis. Maniewski betreurde het wel dat het stadsbestuur niet inging op de vraag om het pleintje waar zich het monument voor Willem Elsschot bevindt “Willem Elsschotplein” te noemen. Maar de administratieve molen stak daar een stokje voor. Voor Jan Maniewski geen reden tot treurnis want het werk van de schrijver wordt meer gelezen dan ooit en is reeds in 26 talen vertaald. Een meer dan smaakvolle receptie in het kasteel Schoonselhof sloot deze mooie plechtigheid af.

Jacques Buermans

Foto’s: Jacques Buermans