Nieuwsbrief Nr. 56 - juli 2010

San Michele Venetiëons lid Johan Moeys schetste een impressie van deze unieke dodenstad


Venetië, stad van water en eilandjes. Met een zeer rijke geschiedenis. Het stikt er dan ook van de toeristen. Gelukkig zijn er ook plaatsen waar de modale toerist niet te vinden is. Het eilandje San Michele is zo een plaats. Enerzijds omdat je er alleen per boot naar toe kan, anderzijds omdat het een begraafplaats is. Geschikt voor de funeraire adept.

Op een zonnige vrijdag in juni had ik de kans om de “grote oversteek” te maken. Van het vliegtuig in Treviso met de bus naar Venetië, dan een fikse wandeling tot aan de overzetboot. In Venetië is de overzetboot zowat de autobus van bij ons. Gelukkig een goede verbinding naar San Michele. Wie de stad niet te voet wil doorkruisen kan ook met de boot vertrekkende aan het station/bushalte op de Piazza Roma naar de begraafplaats.

Halverwege de overzet staat een eenvoudig beeld van twee paters in een bootje, wellicht een overledene aan het overbrengen. De begraafplaats is in diverse secties onderverdeeld. Vermits de begraafplaats nog in gebruik is, kan je er toevallig stuiten op een begrafenis. Zoals ondergetekende. De kist ligt dan op een bootje, bloemen en kransen volgen in het volgende. In principe is het er verboden te fotograferen.

Linksachter vind je de kerk. Daarrond liggen enkele heel oude grafzerken. Er wordt veel bovengronds begraven, heeft een beetje weg van een stapels containers. Wat verder zijn identiek opgebouwde percelen, campo santo’s. Wie niet oplet krijgt er wel eens een déjà-vu gevoel. De belangrijke mensen liggen tegen de muren, onder een mooi uitgewerkte stèle. Vanuit de oorspronkelijkeingangspoort heb je een mooi zicht op het Venetië aan de overkant van het water.

Na dit (uiteraard steeds) te korte bezoek was het tijd om terug naar het land van de levenden te keren.

Tekst en foto's : Johan Moeys