Nieuwsbrief Nr. 54 - maart 2010

Dikke sneeuwdekeneen laatste gedicht van Lilith Kenis.


Onder een dikke deken sneeuw
liggen de ouden en de kouden,
nog stiller te wezen,
nog verder te drijven
op dromen van weleer
en dromen zonder terugkeer.
 
Onder de zware stenen die
het gemoed bedrukken,
de grijze wolken reflecteren
en herinneringen tegen houden
die ontsnapten uit de geest
van hen die ons zijn voor geweest



Rusten slapers,
schone slapers,
lange slapers,
eeuwige slapers
en slapers
die allang vergeten zijn
om op te staan
in onze herinneringen.
 
Hier ligt ons verleden
buiten de muren ligt
de toekomst en waar
wij staan is het heden.
 
Lilith Kenis
12 Januari 2010