Nieuwsbrief Nr. 51 - september 2009

Muurbloempjes onder leiding van een stevige plantRondleiding Gentse feesten


We zagen het al van, of liever we hoorden het al van ver, Hernalsteen verkeerde in een prima vorm toen ze aan het rondleiding naar aanleiding van de Gentse feesten begon. Ze verwelkomde mezelf en “mijn ledematen”, enkele van onze leden van onze vzw zoals An ze tegenwoordig noemt, met een “ge zijt te laat” en “hebt ge al centen in mijn Tupperwarepot gestoken?”. Nadat we, voor de zoveelste maal maar daar komen we nu eenmaal voor, de geschiedenis van de Westerbegraafplaats maar zeker het verhaal An haar goede vriend, bisschop Bracq, aanhoorden stak ze van wal tegen de muur van de begraafplaats. En hoe!!! Met het verhaal van ene Abraham Hardenstein die verschillende identiteiten aannam en die na omzwervingen via Buenos Aires, Madrid en Brussel in Gent belande lagen de 40 toehoorders aan haar lippen. Onze vriend bleek een anarchist te zijn die met een zelfgemaakte bom een pelshandelaar wilde afpersen. Blijkbaar was de pelshandelaar ook niet van een kleintje vervaard want hij verwittigde de politie die met vier agenten ter plaatse kwam. Hardenstein trekt een pistool, agent Jozef Gyssels valt dodelijk gewond neer en commissaris Florent Desmet roept “keb hem, ik heb hem”. ’s Nachts overlijdt Gyssels, enkele uren later Desmet. Iets verder Gustave Auger, wiens vader in Antwerpen ligt.
Jean Felix De Baerdemaecker, kunstschilder. Een graf voor Jan Van Geert en Pynaerts, tuin- en hofbouwers die een voorloper van een syndicaat voor bloemisten oprichtten. Albert Mechelynck was bevriend met koning Albert I en werd door hem benoemd tot minister van staat, één dag voor zijn overlijden, iemand die nooit minister geweest was. Iets verder vertelde An het verhaal van de familie De Saeger – Klipstein en haar zoektocht naar de relatie tussen beide families. De Saeger bleek de grootvader van Lydia Klipstein te zijn. Het meisje dat op jeugdige leeftijd overleed in Scheldewindeke. Ze werd naar Scheldewinkele gebracht om aan te sterken. Daar overleed ze. Langs haar neus weg vertelde An dat het grafmonument van de ondergang gered werd door een van onze leden maar ze gaf wel te kennen dat dit lid wel eens met zijn potje witte verf zou mogen langskomen. 
Iets verder het graf voor senator Camille De Bast. Het graf voor Julius Vuylsteke, advokaat, flamingant, voorzitter van het Willemsfonds en anti klerikaal iemand, bleek verdwenen te zijn alhoewel, volgens onze gids, het Willemsfonds op de hoogte was dat het grafmonument met verdwijnen bedreigd werd. Dascher had, volgens An, de Gentenaars “patékes” leren eten terwijl ze voor hun stoffen bij de familie Papillon moesten zijn. 
Iets verder bleek het graf voor de ontwerper van de Westerbegraafplaats, Adolf Pauli, verdwenen te zijn maar dat dateerde van voor de tijd dat onze An Hernalsteen zich inzette voor “haren hof”. Anders zou dit zeker niet gebeurd zijn. Napoleon Rinskopf was een Joods persoon die een goeddraaiende ambulante handel had opgezet. Iets verder een graf waarin ene Hermine Eyerman lag. Blijkbaar een zus van Isidore Eyerman die op Schoonselhof onder een gigantisch vrijmetselaarsmonument ligt. Vlakbij ligt Delacroix. Hij wilde als vrijzinnig iemand niet dat hem de laatste sacramenten toegediend werd. Voor de zwartzusters, die de man verzorgden, lag dit moeilijk maar de pastoor die door hen werd gevraagd om de laatste sacramenten toe te dienen werd er door de familie Delacroix “buitengebonjourd”. Dit was de aanzet om een opleiding voor lekenverzorgers op te richten. Alphonse Gallet had een zaadhandel en een zaak van bloembollen. Jean Hofman was ingenieur.
Gustave De Vylder bleek onze eerste amateurfotograaf te zijn. De man was ook vrijmetselaar. Nathalie Geefs kon, volgens An, wel eens een telg uit de bekende Geefsdynastie zijn. Bij Virginie de Hoon poneerde An nogmaals haar stelling dat haar echtgenoot Karel Lodewijk Ledeganck bij haar diende begraven te worden. Ik zou zeggen: blijven dromen An want die van het Campo Santo zullen je zien komen. Hetgeen we vreesden, we hadden al dingen opgevangen, bleek waarheid te worden want toen we bij de laatste rustplaats van Karel Miry stonden vond An het gepast om haar toehoorders de “Vlaamse Leeuw” te laten zingen. Zeggen de we de tekst niet kenden ging niet op want An voorzag ons van de nodige teksten. Al bij al was het een geslaagde zangstonde al zullen we zeker niet gevraagd worden om 11-julivieringen op te luisteren.

Naast de blijdschap tijdens de zangstonde was er tijd voor verdriet want het bronzen borstbeeld van Charles Verbessem werd in april, naast nog vier andere, gestolen. An vertelde, en we geloven haar, dat ze daar twee weken niet goed van was. Eindigen deden we bij de laatste rustplaats voor Florent Desmet de commissaris die overleed bij de gevangenneming van Abraham Hardenstein. 

En zo was de cirkel rond. An Hernalsteen besloot met een oproep aan de aanwezigen om ook hier op de Westerbegraafplaats grafmonumenten in peterschap te nemen of zeker toch eens met stoffer en blik langs te komen om een of ander juweel op te knappen. In het verlengde hiervan wil ik ook wel kwijt dat onze vzw Grafzerkje een tijd geleden een mail kreeg van iemand die opmerkte dat, zonder “zijn” toestemming, een afbeelding van “zijn” grafmonument gefotografeerd werd. Naast het feit dat er geen toestemming meer van het stadsbestuur vereist is om te mogen fotograferen en we toch niet kunnen ruiken of een grafmonument eigendom is van een eigenaar die zijn veto stelt aangaande fotograferen lokte dit ook volgende opmerking van onze An uit: “in plaats van zo te zeveren zou hij beter eens met een borstel en met wat materiaal ter plaatse komen om zijn grafkapel te fatsoeneren want ze ziet er niet uit”. Goed zo Hernalsteen want we kennen er nog die alleen maar aan de zijlijn staan te mekkeren en nooit een poot uitsteken om een grafmonumenten op te knappen. We genoten, alweer, met volle teugen van de kennis van An en de wijze waarop zij haar gehoor wist te boeien gedurende meer dan twee uur.

An maakte al een afspraak voor volgend jaar met de overtuiging dat zij, dankzij haar Tupperwarepot, alweer een grafmonument kan laten herstellen. Wij zullen op post zijn.

Jacques Buermans, ook alle foto's