Nieuwsbrief Nr. 45 - november 2008

Père Lachaise: een aanraderOns lid Stannie Geuens ging mee met een trip naar Père Lachaise. Ziehier de neerslag van zijn dag


Zaterdag 20 september. Vroeg dag want om zes uur stipt vertrekt de bus naar Parijs met bezoek aan de begraafplaats Père Lachaise. Bij de 45 deelnemers enkele bekende gezichten van collega’s. Eerste deel werd al slapend, door mij niet door de chauffeur, afgelegd en om 8.30 uur konden we tijdens een rustpauze iets nuttigen. Terug in de bus verstrekte onze gids Jacques Buermans de nodige informatie ook voor degenen die nog wat anders planden dan alleen een bezoek aan de dodenakker. Iets voor elf uur stonden we aan de hoofdingang en in de eerste groep waren we met iets meer dan 20 deelnemers. Na een korte inleiding over het ontstaan van de Parijse begraafplaatsen, geïllustreerd met enkele foto’s van de catacomben waar miljoenen mensen na het ruimen van de Parijse kerkhoven opgestapeld werden, nam Jacques ons op sleeptouw. Het ging al onmiddellijk bergopwaarts. Een immens groot “monument aux morts” bleek het ossuarium van de begraafplaats te herbergen een knekelhuis waar ook nog eens miljoenen “beentjes” rustten volgens onze gids. We kregen uitleg over een aantal componisten die in mekaars omgeving hun laatste rustplaats kregen. Het graf voor Frederic Chopin kreeg vele bezoekers want het was één bloemenpracht. Voornamelijk rood-witte bloemen want Chopin was een Pool. Jacques wees ons er op dat er een Belgische componist André Gretry in de omgeving lag. En gigantisch monument bleek de laatste rustplaats te zijn van ene Thiers, een politicus, die volgens onze gids “goed geboerd had” maar dat konden we zelf wel zien aan de grootte van het monument. Het is hier natuurlijk niet anders dan elders: personen die ons niets zeggen liggen onder prachtige praalgraven terwijl grote componisten zoals George Bizet het met een eenvoudig grafteken moeten stellen. We ontdekten ook recent overleden personen zoals de zanger Gilbert Becaud. In het columbarium lag de bekende operazangeres Maria Callas, lag want haar as werd een vijftiental jaren geleden uitgestrooid over de Griekse zee omdat ze Grieks was. Haar plaats in het columbarium werd nog in ere gehouden. Oscar Wilde, Iers dichter zijn mooi monument, een sfinx met de gelaatstrekken van de schrijver, was volledig besmeurd met graffiti. Schandalig. Nadat we Edith Piaf met een bezoekje vereerden kwamen we langs een laan met bijna het hele leger van Napoleon. Vele van zijn officieren liggen hier meestal onder kanjers van grafmonumenten. Tot slot toog Jacques nog met ons naar het graf van Jim Morrison, de zanger van de muziekgroep  The Doors die stierf door een overdosis. Het is een van de meest bezochte graven van Père Lachaise. Iets minder dan drie uur later zat onze rondleiding er op. Jacques Buermans had ons toch weer heel wat bijgebracht en eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat “ons Père Lachaise, Schoonselhof, zeker niet moet onderdoen voor dit van de Franse lichtstad.
 
Stannie Geuens.
 
Mensen die mooie beelden willen zien die dezelfde dag genomen werden kunnen terecht op www.krates.nl waar Peter Van Deutekom zijn werkzaamheden van die dag tentoonstelt.
Jacques Buermans