Nieuwsbrief Nr. 45 - november 2008

Bordeaux en omgevingOnze leden Vera Engelen en Christiaan Ketele trokken naar Frankrijk


Onze leden Vera Engelen en Christiaan Ketele trokken naar Frankrijk. Hierbij de neerslag van hun wedervaren.
De zeer mooie begraafplaats van Bordeaux.
Bordaux. Zeker een mooie begraafplaats maar ook een ZEER strenge: het was onmogelijk om met het fotoapparaat binnen te geraken want dat is ten strengste verboden. Gelukkig had Vera haar toestel dat nog een oud spiegelreflex toestel is in de hand en wist men gelukkig nog niet van het bestaan van een digitaal toestel. Tweede wat verboden was heeft er toe bij gedragen dat men helemaal afgeleid was: er mogen geen honden binnen op de begraafplaats. Daar we Mirte (JB: de hond van Vera & Christiaan) mee op reis hadden wil dit  zeggen dat we enkel om beurt de begraafplaats konden bezoeken en de camera van Vera heel duidelijk aan elkaar doorgaven wat de twee portiers duidelijk op hun gemak stelde. Wat de beide heren niet door hadden was dat ik de digitale camera gewoon op zak had en toch enkele foto's genomen heb van achter de stele van enkele grotere monumenten.
 
Wat je veel zag is ijzerenraamwerken die waarschijnlijk bedoeld waren om kransen aan te op te hangen, ook enkele die de illusie gaven van een soort dak maar dan open en nooit de bedoeling hebben gehad om met glas afgedicht te zijn. (zoals in Brugge) Mooi waren ook enkele monumenten die geheel gemaakt zijn uit zink, heel kunstig bewerkt met ornamenten en moluren. 
   
Veel tempel(tjes) voor al ook in de vorm van kerken (heel gotisch) er was er zelfs een bij waar nog 4 heel oude kerkstoelen in stonden geheel bestoft en half vergaan. 
   
Veel grafzerken zijn gemaakt uit zandsteen, slechts enkele uit arduin (hardsteen). Even nog de naam van de begraafplaats Cimetière de la Chartreuse, mooi maar zeer streng, onze Mirte mocht zelfs niet in de inrijpoort van de begraafplaats liggen wachten voor wat koelte.

We hebben ook nog getracht twee andere begraafplaatsen te bezoeken maar daar vingen we bot. Gewoon gesloten geen uitleg bel of dergelijke, het eerste was twee straten verder in de rue Chevalier of aan de andere kant de rue Judaique daar was de Protestantse begraafplaats. Je kan helemaal niets zien van op straat alles is ommuurd ongeveer 3m hoog. Dan maar naar het Joods kerkhof in de Court de L'yser daar kregen wij van hetzelfde laken een broek: alles pot toe.
Later bezochten we de kleine dorpsbegraafplaats in het dorpje Le Temple, zoals in al die klein dorpen net op de rand van de oorspronkelijke dorpskom. Zoals je zal zien ook op deze begraafplaats en op nog vele andere zie je hier weer de mooie met zink bewerkte grafzerken, gebogen afdaken en heel mooi bewerkt. Ook de gietijzeren kruisen waren goed vertegenwoordigd. De begraafplaatsen hebben niet echt veel heel oude zerken en als er waren werden zij gebruikt als wegbedekking. Soms zie je de resten liggen van lang vergane zerken, zonder aandacht ergens achteraan in een hoek bij elkaar. De laatste getuigen van een lang vervlogen tijd. De nieuwbouw op de begraaf plaatsen is echt heel smakeloos, grote dozen boven de grond in de lelijkste granietsoorten die je kan verdenken. Dit hebben we op alle begraafplaatsen gezien die wij bezocht hebben, een spijtige tendens. En zoals je alleen in de warmere streken kan tegenkomen zie je zeer regelmatig hagedissen zonnen op de warme steen.

Tekst en foto's : Vera Engelen en Christiaan Ketele