Nieuwsbrief Nr. 44 - september 2008

An speelt komedieen hoe!


Voor zo’n 45 geïnteresseerden gaf An haar rondleiding naar aanleiding van de Gentse Feesten onder de titel:  “De wereld, een schouwtoneel”. Ondertitel voor de rondleiding bleek “hoe de Gentenaren de Antwerpenaren theater leerden spelen”. Gestart werd bij Napoleon de Stanberg. Hij schreef en vertaalde niet minder dan 113 stukken waaronder Les Misérables van Victor Hugo, Macbeth van Shakespaere en Tartuffe van Molière. Hij week uit naar Antwerpen om daar te regisseren en te acteren. Napoleon de Stanberg was ook een gerenomeerd toneelcriticus. Hij stierf arm, een vrouw en negen kinderen achterlatend. Mecenas Charles Verbessem betaalde een groot deel van het bedrag om het grafmonument voor Napoleon te bekostigen. Vandaar trok de groep naar Hendrik Philippe Waelput. Hij was directeur van het Brugs muziekconservatorium en later werd hij rondreizend dirigent. Zijn werk wordt niet gewaardeerd en hij geraakt aan de drank. Alsof dit alles nog niet erg genoeg was is niet exact geweten waar Philippe nu werkelijk begraven ligt. Een familielid vraagt een concessie aan en die komt op naam van Gaston Walput. Op de fiche van de begraafplaats staat ene Philippe Walput vermeld die 42 jaar oud werd, terwijl hij slechts 40 jaar werd. Speurneus An maakte zich sterk dat het niettegenstaande dit alles toch over dezelfde Philippe zou gaan. Karel Ondereet was boekbinder maar daarnaast ook acteur en auteur. Hij bleek, dixit An, “een moeilijk manneke te zijn geweest”. Edmond Van der Straeten kunstmecenas kreeg een groot beeld van de hand van Domien Van den Bossche. Het monument viel zo groot uit dat de weduwe een nieuwe grafconcessie moest aanschaffen. Iets verder Lucien Denaer, toneelkunstenaar en Charles Verbessem, de reeds vernoemde mecenas. 
Victor Bruyneel was rechter maar hij zong ook bij “Les melomanes”. Dat deze vereniging een belangrijke plaats innam in het leven van Bruyneel bleek uit het feit dat “Les melomanes” een prominente plaats op het graf kreeg. Het beeld is van de hand van Hyppolythe Le Roy. Karel Miry kreeg recent een nieuwe steen, zo nieuw dat An de componist van de Vlaamse Leeuw bijna voorbij stapte. Dit werk werd gemaakt om door een tenor gezongen te worden en Karel Ondereet kweet zich voortreffelijk van de taak om dit tijdens de première te brengen. Vandaar stapten we “buiten de muren”, lees: buiten het oude gedeelte van de dodenakker. Daar ligt Jean Ray, onze Belgische Edgard Alan Poe en schrijver van de “Vlaamse filmkes”.
Wat verder sopraan Vina Bovy. Deze operadiva zong in alle grote theaters van België. Zij zong ook in Buenos Aires en in het Metropolitan in New York. Toen de Belgische ambassadeur haar vroeg of ze het naar haar zin had antwoordde ze “wat ik mis is mijn Gent: bloende met appelspijs” (blijkbaar: bloedworst met appelmoes). Vlakbij Romain De Coninck: niet alleen de duivel-doet-al van het Gentse volkstheater maar ook bekend van verschillende televisiereeksen en films. Terug op het oude gedeelte. Cesar De Cock werd op het grafmonument afgebeeld als schilder maar bleek ook een voortreffelijk zanger te zijn geweest. 
Edward Nevejans gaf les aan de conservatoria van Gent en van Brugge. Het beeld op zijn laatste rustplaats is van Bruggeling Henri Pickery. In de onmiddellijke omgeving Pieter Heckers en toondichter Oscar Roels, met een beeld van Geo Verbanck. Toneelkunstenaar Jules Moens kreeg een interbellumgraf. 
Jef Van der Meulen was actief in de socialistische harmonie “de Vooruit”. Hij liet de arbeider kennis maken met Beethoven en andere “klassieken”. Toneelcriticus Henri de Gezelle kreeg een mooi monument van Jan Antheunis. Arie Van den Heuvel was een Nederlands toneelvernieuwer die de noodzaak van het een toneelonderricht besefte. Hij kreeg een interbellumgraf.
Het einde van de rondleiding was bij de zitbank voor Karel Miry, vlakbij de ingang van de Westerbegraafplaats en niet bij zijn graf. Reden: vlakbij zijn mentor Napoleon de Stanberg. En zo was de cirkel rond. Meer dan tevreden toog eenieder huiswaarts.
Op maandag gaf An nogmaals een rondleiding. Deze keer waren er 50 geïnteresseerden.
Tekst en foto's : Jacques Buermans