Nieuwsbrief Nr. 43 - juli 2008

Projecten in andere Vlaamse provinciesonze vrijwilligers keken ook eens over de provinciegrenzen heen


Begin dit jaar brachten we een werkbezoek aan de begraafplaats van Tessenderlo op vraag van de lokale vvv Tessenderlo. Namens vzw Grafzerkje waren aanwezig: Jacques Buermans, voorzitter, Edgard Nelissen, vertegenwoordiger provincie Limburg  en Christiaan Ketele, technisch  adviseur. Na het opmaken van een verslag, dat diende om onze visie aan het gemeentebestuur van Tessenderlo kenbaar te maken, en de bereidheid om, in een latere fase, ons gezamenlijk standpunt te komen verdedigen en uiteen te zetten aan het gemeentebestuur en indien noodzakelijk ook een helpende hand toe te steken bij de start van het uiteindelijke project. In mei kregen we te horen dat in de gemeente Tessenderlo een werkgroep opgericht werd om tot concrete voorstellen te komen. Vzw Grafzerkje zal op de hoogte gehouden worden van de evoluties.
 
Na de herinhuldiging van de twee eilandjes op de begraafplaats Schoonselhof was onze technische adviseur Christiaan Ketele niet meer in te tomen: hij wilde en zou op andere begraafplaatsen zijn stempel drukken door er enkele grafmonumenten te restaureren. Onze lokale vertegenwoordigers hadden intussen, niet direct met de bedoeling dat onze “technische” deze klussen op zich zou nemen, informatie ingewonnen. Vrijdag 20 juni vertrok vanuit Antwerpen een delegatie bestaande uit technische adviseurs Christiaan Ketele en Jef Braekman, vergezeld van hun echtgenotes en Jacques Buermans, vergezeld van een kanjer van een verkoudheid, richting Westerbegraafplaats Gent. Het grafmonument Van Stappen, jarenlang het zorgenkind van onze An Hernalsteen, werd onderzocht en beide “technischen” stelden vast dat de toestand bijlange niet zo dramatisch was dan ons altijd voorgeschoteld werd. Natuurlijk dient er gerestaureerd te worden maar het is niet zo dat het grafmonument op instorten staat. We hoorden een slag en … neen! slechte karakters onder de lezers, het grafmonument stortte niet in maar het was het pak van An’s hart viel toen ze vernam dat alles een meer dan haalbare kaart was. Meer nog de technische adviseurs maakten zich sterk dat ze de klus nog kunnen klaren voor het einde der Gentse feesten. Onze An was de euforie nabij. Ook onze Christiaan Ketele diende de nodige medische bijstand te krijgen toen hij zag wat er allemaal voor prachtige dingen op die Westerbegraafplaats stonden. Na zijn bezoek waren her en der op de Wester vochtige plekken te ontwaren: telkens Christiaan een juweel van grafmonument zag liep hij te kwijlen. Na de nodige reanimatiewerken ging het gezelschap op zijn elan verder, richting Assebroek.
Daar werden we opgewacht door een ruime delegatie: Fernand Deduytsche, beheerder van de begraafplaats, onze Martin Demedts, in een dubbelrol: die van penningmeester en verantwoordelijke voor West-Vlaanderen, en de heren/leden/supergidsen Kurt Götze en Geert Gruyaert. We zagen direct dat het hen menens was want Geert droeg een arm in het gips. Blijkbaar een gevolg van een slag die hij gegeven had aan iemand die niet bereid was om een grafmonument te herstellen. Christiaan en Jef waren dus gewaarschuwd. Wat mij hier onmiddellijk opviel ( het was anderhalf jaar geleden dat ik op de begraafplaats vertoefde) was het enorme werk dat hier onder de stimulerende Fernand Deduytsche verricht werd: ontelbare grafmonumenten kregen een tweede leven. Op het lijstje dat de Bruggelingen ons doorstuurden stonden vijf grafmonumenten. Op één, met stip, van de hitparade van Assebroek stond het grafmonument Fleurmans – Coucke. Het is een soort serre uit gietijzer met een afdak uit gietijzer en glas. Hier is heel veel werk aan. Naast het afschuren dient de omrastering opnieuw geschilderd te worden en dienen er nieuwe glasramen geplaatst te worden. Na grondige inspectie zeiden onze “specialisten” toe om deze klus te klaren, de glasramen zullen door een lokaal glazenier vervaardigd worden. Indien dit lukt is dit weer een visitekaartje dat door mensen van onze vzw Grafzerkje afgegeven wordt.
Daarnaast namen onze technische adviseurs nog vier andere grafmonumenten onder de loep. Eén van de grafmonumenten viel af wegens “specialistenwerk”. Het siert Christiaan en Jef dat ze niet ten allen koste alles willen onder handen nemen. Voor de mensen van Brugge heeft dit eveneens het voordeel dat ze, wanneer ze over een budget kunnen beschikken, weten welk grafmonument ze door vakmensen kunnen laten uitvoeren. De overige drie grafmonumenten zagen onze vakmensen wel zitten om die te herstellen.
 
Er dient natuurlijk nog een hele weg afgelegd te worden maar het is toch alweer een evolutie binnen vzw Grafzerkje dat nu ook andere provincies concreet geholpen worden met centen en met de know how van onze vereniging. Of zoals Bredero reeds zegde: het kan verkeren. Toen ik ’s morgens uit Antwerpen vertrok wilde Christiaan nog heel de begraafplaats Schoonselhof opknappen. Tegen de middag had hij het al over het huren van een caravan om gedurende enkele weken op de Westerbegraafplaats te vertoeven om daar een aanzienlijk aantal juweeltjes onder handen te nemen en enkele uren later hadden die slechte karakters van Brugge hem al een verblijf in een grafkapel aangeboden om ook daar zijn kunsten te tonen. En mijn Schoonselhof blijft verweesd achter. (grapje)
 
Tekst en foto's : Jacques Buermans