Nieuwsbrief Nr. 42 - juni 2008

Campo Santo, alweer een begeesterd iemand over onze An Hernalsteen


Zaterdag, onder een stralende hemel, Campo Santo.  Met een gids waar de vonken van af sprongen : An Hernalsteen. 

'Ons' monument An Hernalsteen in actie. Zeg nu nog dat gidsen geen fysieke inspanning vereist! 
...
Na eventjes zoeken – het was ons eerste bezoek aan deze dodenakker – stonden we toch bovenop de berg aan de Sint Amanduskapel.  Met 28 man, een groep die stilletjes groeide tot we toch met ongeveer 35 waren.  En we werden er direct ingesmeten, An was in form! 
We vernamen al direct dat de naam van dit kerkhof volledig misplaatst is, verkeerd zelfs.  Een “campo santo” is een volledig ommuurde begraafplaats, met rondom een bisschopsgalerij, en een indeling in kruisvorm.  Allemaal eigenschappen die men hier helemaal niet vindt.  Hendrik Conscience himself maakte de fout deze begraafplaats Campo Santo te noemen, en zo is het door de tijd heen gebleven. 
Op deze dodenakker ontdekt men heel wat bekende namen: Jan Frans Willems, letterkundige van de Vlaamse  Beweging, Filip de Pillecyn, Karel van de Woestijne, Frans Masereel.  Ook enkele onbekenden maar even schilderachtige personages : Trezeke Verhaegen, het begijntje dat samen met haar zus een plaatsje deelt. 

De eersten die hier begraven werden waren Jan Rogiers en Marie de Hemptinne, rond 1850.
Zowel katholieken als vrijmetselaars liggen hier broederlijk naast elkaar..   Het graf van Pieter Devigne is versierd met de papaver, symbool van de vrijzinnigheid  Ook verschillende grafkapellen kunnen we hier bewonderen, zoals de zelf ontworpen kapel van Louis Minard en zijn echtgenote.  Het loont de moeite ook even een kijkje binnenin te nemen.  


Dit alles werd ons voorgeschoteld door een begeesterde An.  We hebben veel plezier gehad op Campo Santo, dat leidt geen twijfel.   Zoals ze ons vertelde wat men antwoordde op een vraag hoe men het aan boord moest leggen hier begraven te kunnen worden, tussen al deze beroemdheden.  Het antwoord is heel simpel : Sterven!  En dan het verhaal van rechter Martens, die tot twee jaar na zijn dood nog steeds de krant liet bezorgen op zijn graf.  Deze – en andere - anekdotes maakten deze rondleiding heel boeiend.  Maar zoals An zelf zei : je had maar moeten meegaan ….

Een mooie afsluiting voor een boeiende week.  An, als ik beloof overal af te blijven, kan ik dan nog eens mee naar uwen hof?  Je zult me zeker nog eens zien opduiken hoor….

Marleen Bruynseels, ook © alle foto's
   
Voor alle informatie slechts één adres:
 
Jacques Buermans
Frieslandstraat 4, bus 6
2660 HOBOKEN
 
telefoon + antwoordapparaat: 03/829 16 03 (vanuit Nederland 00/32/3/829 16 03)
GSM: 0494/47 37 46.
E-mail: [email protected]
www.grafzerkje.be