Nieuwsbrief Nr. 42 - juni 2008

Mariakerke An Hernalsteen ontmoet haar favoriet. Of toch niet?


Ons aller An Hernalsteen mocht 13 deelnemers verwelkomen waaronder een viertal leden van onze vzw Grafzerkje. Gestart werd aan de kerk aan de “beeweg ter ere van de heilige Cornelius”. Een eerste monument was dit voor Claeys Bouuaert, senator. Een mooi voorbeeld van een neogotisch grafmonument.
De familie Herry leverde enkele katholieke politici. We zagen een zeldzaam beeld: een gelauwerde dood”. Van de Vyvere was fabrikant van schoenen. 
Op het grafmonument voor Kervyn troffen we twee doodshoofden aan en de omgekeerde toorts. Iets verder het graf voor de tweede burgemeester van Gent: De Nayer. Aan de ingang van de eigenlijke begraafplaats aan hetgeen An “de Berlijnse muur” noemde, de afsluiting tussen de Mariakerkenaars en de Gentenaars, naar aanleiding van de “kerkhofoorlog” uit 1873. Bisschop Bracq, An’s goede vriend, verbiedt begraven in ongewijde grond, lees: de Westerbegraafplaats, en richt een comité voor katholieke begraafplaatsen op. Vlak bij de ingang Mathias Zens, beeldhouwer. Iets verder Frans Coppejans, kunstschilder, en gekend als een der redders van het Lam Gods tijdens de tweede wereldoorlog. Dan betraden we de knap gerestaureerde gaanderij. Grafmonument voor de familie Van der Eecken.
Blommaert was een van de steunpilaren van de Vlaamse beweging. Op de tekst op de grafplaat is zijn naam de enige die in het Nederlands vermeld staat. Eindigen deden we in die gaanderij met het grafmonument voor bisschop Bracq. De knekeltjes van de brave ziel werden verplaatst naar Sint Baafs en dat zinde onze An niet. Hij lag in de gaanderij naast zijn goede vriend de Hemptinne. An vroeg zich af hoe die zich, na het laatste oordeel moet gaan voelen wanneer hij ontdekt dat zijn vriend Bracq verdwenen is. Dus aan allen: gelieve de petitie van An te ondertekenen “wij willen Bracq terug in Mariakerke”.
Terug buiten ontmoetten we verschillende kloosterorden die hier hun laatste rustplaats kregen zo ondermeer de Arme Klaren. Glazenier Blondeel kreeg een passend grafschrift. Wat verder Helias d’Huddegem en beeldhouwer/grafmaker Pausenberger. Onze tocht eindigde in de kerk. Alweer wat ervaringen rijker stapten we buiten.
 
Jacques Buermans.