Nieuwsbrief Nr. 41 - mei 2008

Court Saint Etienne had op meer belangstelling mogen rekenenPhilippe Theys verzorgde niet één maar twee rondleidingen


Alles behalve goed gezind trok ik naar Court Saint Etienne. Een aantal van de, weinig ingeschreven, deelnemers haakten nog af zodat er uiteindelijk slechts 13 opdaagden. Ik vind dit niet kunnen. Natuurlijk heb ik alle begrip voor mensen die naar een begrafenis moeten of mensen die in het buitenland vertoeven maar toch … . En dan zeker niet wanneer er voor het eerst in de geschiedenis van vzw Grafzerkje één van de leden, geen gids, zich bereid verklaarde om zich te documenteren en om voor de vereniging een rondleiding te verzorgen. Leden die niet met de materie van het gidsen begaan zijn beseffen misschien niet wat voor inspanningen en tijd er in het voorbereiden van een rondleiding steekt. En waar doet men het dan voor … voor de waardering en die waardering gaat in de eerste plaats uit van de interesse van de deelnemers. En als dan die interesse bestaat uit een handvol deelnemers ja, dat vind ik dit niet kunnen. Ik vind dit triestig. Niet voor mezelf want ik ben al blij dat ik dat even van me af kon schrijven maar voor onze Philippe Theys. Ik hoop dat Marie Claire in juli op meer belangstelling mag rekenen.
Onder een stralende zon vertelde Philippe de geschiedenis de gemeentelijke begraafplaats die in 1885 in gebruik werd genomen. In 1886 vroeg Eugène Félicien Albert graaf Goblet d’Alviella een toelating voor het bouwen van een mausoleum van 5 op 5 meter en met een hoogte van 12 meter, waarvan hij de realisatie toevertrouwde aan de bekende Brusselse architect Adolphe Samyn en de beeldhouwer Houtstont. Deze Eugène Goblet (1846-1925) was liberaal senator van de Belgische Regering en protestants hoogleraar in de godsdienstgeschiedenis. Hij was tevens een tijd Grootmeester van het Grootoosten van België en Soeverein Grootcommandeur van de Opperraad van België. Deze Opperraad was de hoogste consistorie voor de Schotse Ritus, de graden vier tot en met drieëndertig. Hij was ook gedurende de jaren 1896 tot 1898 rector aan de U.L.B. (Université Libre de la Belgique). Op het kerkhof van Court-Saint-Etienne liet Goblet d’Alviella zijn eigen mausoleum bouwen door de architect Adolphe Samyn. Het groots monument kent naast een duidelijk Oosters geïnspireerde symboliek een verzameling van talrijke symbolen uit vele wereldreligies en de Vrijmetselarij. Op 8 september 1925 werd hij het slachtoffer van een verkeersongeluk en sterft de dag nadien.
Het basisconcept van het mausoleum is een vierkant dat toegang geeft langs de Westelijke zijde door een gang langs twee hagen geflankeerd met twee sfinx. Het geheel werd geïnspireerd op het model van een Indische tempel. Het eerste platform wordt ondersteund door 16 pilaren. De meeste van deze pilaren zijn versierd met talrijke symbolen uit verschillende culturen. Aan de westzijde staat op het platform ‘L’Etre unique a plus d’un nom’. Dezelfde zin vinden we op de drie andere zijden in andere talen. Aan de oostzijde vinden we in de deur, die toegang geeft tot de eigenlijke crypte, een smeedijzeren Rozenkruis welke herinnert aan de 18° graad uit de Aloude Aangenomen Schotse Ritus. Bovenaan de deur werd een gevleugelde Zonneschijf gebeiteld. Links van de deur vinden we de volgende inscripties: ‘Aime l’humanité ; suis Dieu’ (Marc Aurelius, Gedachten), ‘Ma loi est une loi de grâce pour tous’ (Boeddha), ‘Aux bonnes pensées, aux bonnes paroles, aux bonnes actions appartient le paradis’ (Avesta) en ‘O mon coeur, ne me charge pas devant le Dieu du jugement’ (Egyptisch Dodenboek). Aan de rechterzijde van de deur staan volgende teksten gegraveerd: ‘Tu aimeras Dieu de toutes tes forces, et ton prochain comme toi-même ; il n’y a pas de commandement plus grand’ (Marcus), ‘Quelle est la loi suprême ? C’est la tendresse envers tous les êtres’ (Vishnu Sarman, Hitopadeïka), ‘Ma doctrine consiste dans la droiture du coeur et dans l’amour du prochain’ (Confucius)
De zuilen die zich aan de buitenzijde van de graftombe bevinden zijn voorstellingen van essentiële begrippen uit de godsdiensten van vele culturen telkens in hun eigen taal: Jodendom, Christendom, Confucianisme en de Sumerische traditie. Het stelt de ‘An’ voor. ‘An’ staat voor het symbool van het Opperste Wezen. De zuilen aan de oostelijke ligging geeft ons een symbool uit het Zoroastrisme, het Boeddhisme, de Germaanse mythologie en het Romeinse symbool van Jupiter. De zuilen aan de zuidkant zijn de voorstelling van de naam van Odin uit de Scandinavische religie, de naam van Allah in het Arabisch schrift en het Sanskriet. Aan de binnenzijde van het mausoleum twaalf symbolen terug te vinden in de esoterische cultuur: de Feniks, de Lotus en de Swastika; de Ouroboros, een Sarcofaag met Acaciatak en een Zeis; de Ankh en twee Toortsen waarvan een met de vlam naar beneden en een met de vlam naar boven en de voorstelling van de Maan, de Vlinder en het Graan.
Daarna stapten we nog een tijd over deze begraafplaats. Onder een stevig rotsblok rust de familie Boël, u weet wel van Delphine van onze koning … . En ook hier troffen we, sommigen onder ons ondergaan eerstdaags een ontwenningskuur, werk van onze vriend Norga aan. 
Het merendeel van de groep trok nog naar een door Philippe uitgekozen restaurant waar nog meer dan gezellig nagepraat werd. Een aantal “die hards” trokken na de maaltijd nog naar de begraafplaats van Waver om de laatste eer te bewijzen aan Soeur Sourire. Philippe loodste ons eerst nog langs wat men hier een mausoleum bleek te noemen voor schrijver en dichter Maurice Carême.
Onder het zingen van “Dominique, nique, nique” werd de begraafplaats aan een grondig onderzoek onderworpen. We vonden nog een monument voor een dappere strijder van de “Grande Armée” van Napoleon en een prachtig vrijmetselaarsmonument met het alziend oog. Voor de sportliefhebber: hier ligt ook wielrenner George Van Coningsloo. De weergoden waren ons meer dan goed gezind, Philippe Theys deed meer dan van hem verlangt werd en bood niet één maar twee rondleidingen aan en de, weinige, leden van vzw Grafzerkje waren meer dan tevreden.
Jacques Buermans
 
Foto’s: Rina Reniers en Jacques Buermans