Nieuwsbrief Nr. 41 - mei 2008

Een tevreden voorzitter is soms toch nog ontgoocheldgeen vuiltje aan de lucht binnen vzw Grafzerkje maar toch enkele dingen op mijn lever


Het gaat goed met onze vzw Grafzerkje. We hebben momenteel 203 leden wat bijna een record is. We eindigden het jaar 2007 met 204 leden, wat zeker voor een vereniging met de doelstellingen die wij nastreven bijzonder is. De vzw Grafzerkje kan verder bogen op een meer dan gezonde financiële toestand en er wordt voortreffelijk samengewerkt binnen de schoot van het Grafzerkjesbestuur. Dankzij de samenwerking tussen vzw Grafzerkje en de stad Antwerpen kon vorig jaar een meer dan geslaagde “voordrachtdag” georganiseerd worden en samen organiseerden we de Europese Week van de Begraafplaatsen waar jullie in de nabije toekomst ook nog wat zullen over vernemen. Dezelfde samenwerking resulteerde in de herinhuldiging van een “eilandje” op de begraafplaats Schoonselhof, tevens de aanzet van voornoemde Week.
 
Ook in andere provincies “roert ent wat”. Een project op de Gentse Westerbegraafplaats hopen we dit jaar nog, dankzij onze financiële inzet, te kunnen finaliseren. Voor Brugge zijn er plannen om ook daar een (financieel) steentje bij te dragen in het herstel van funerair erfgoed en ook andere gemeentes doen meer en meer een beroep de adviezen van vzw Grafzerkje.
 
“Wat hoeft die dan te klagen?”, hoor ik jullie al zeggen. Naast het feit dat dit misschien wel in mijn aard zit, moeten er mij toch een aantal dingen van het hart. In mijn verslag van het bezoek aan Court Saint Etienne liet ik al uitschijnen dat ik het “niet kunnen” vond dat wanneer een van de eigen leden, geen gids, zich bereid verklaarde om een rondleiding te verzorgen en daar enorm veel tijd in stak, er slechts een minieme belangstelling uitging was van die leden.
 
Maar er is meer dat op mijn lever ligt en neen, het gaat niet over drank. Een aantal leden stelden tijdens de nieuwjaarsreceptie de vraag om zelf eens een verlanglijstje op te stellen van begraafplaatsen die zij in de toekomst wensten te bezoeken. Wel … er kwamen welgeteld twee reacties op deze vraag. Eén had dan nog onrechtstreeks te maken met de Europese Week van de Begraafplaatsen, de tweede reactie kwam van een van onze trouwste leden die momenteel zelf in de onmogelijkheid verkeert om een rondleiding bij te wonen wegens andere activiteiten op zaterdag. Reacties mogen nog altijd naar onze verantwoordelijke An Hernalsteen gestuurd worden [email protected] of op 09/231 97 14.
 
Leden vroegen om nog eens een buitenlandse trip te organiseren. Londen, Amsterdam en Den Haag waren meevallers en dit jaar werd eerst voorgenomen om iets rond Rotterdam of Utrecht te doen. Blijkbaar is niet elke Nederlander zoals onze Piet Vernimmen en stond er niemand te springen om in Rotterdam of Utrecht iets op poten te zetten. Vanuit Nederland kwam een helpende hand in de vorm van Rindert Brouwer. Die stelde voor om “zijn” reis naar Aken, Keulen en Dusseldorf eens dunnetjes over te doen. Rindert verkeert in de onmogelijkheid om dit jaar de organisatie op zich te nemen. Ikzelf wilde dan de organisatie op mij nemen maar om zeker geen onnodige voorbereidingen te doen, er dient – naast de “thuisvoorbereiding” – ook enkele keren ter plaatse gegaan te worden, stuurde ik een mail met de vraag of er voldoende interesse bestaat. Ook hier … weinig of geen interesse. In dit geval geen nood, in 2009 kan er misschien nog eens een oproep gedaan worden die misschien op meer belangstelling kan rekenen en dan kan Rindert onze gids zijn.
 
De Nieuwsbrief dan. Ik denk dat een aantal van jullie denken dat de “kabouterkens” die maken. Wel, niets is minder waar. Het samenstellen van die Nieuwsbrief is eerst het verzamelen van artikelen, die dan in een degelijke vorm gieten met enkele foto’s voor de gedrukte Nieuwsbrief, die Nieuwsbrief laten drukken, het geheel dan, fotoloos, doormailen naar alle leden, de belangrijkste artikels mail ik door met aanzienlijk veel foto’s naar onze webmasterin Erika Raven die daar ook meer dan haar handen mee vol heeft. Ik heb daar geen probleem mee en doe dat graag. Maar de Nieuwsbrief dient “gevuld” te worden en daar nijpt het schoentje. Dat “vullen” gebeurt ook niet door de “kabouterkens”. Maar ik zie de laatste tijd dat die meer en meer volgeschreven wordt door mezelf. Natuurlijk kan ik rekenen op tante Kato en Anneke Haasnoot die in elke Nieuwsbrief zorgen voor hun bijdrage en zijn er ook nog wat losse artikels die de Nieuwsbrief opfleuren maar toch.  Regelmatig verneem ik dat leden op reis trekken, heel dikwijls worden de lokale funeraria bezocht maar een artikel maken voor de Nieuwsbrief … neen, dat zit er niet in. Het is toch maar dankzij jullie bijdragen dat de Nieuwsbrief iets meer wordt dan “de gazet van Jacques”.
 
Komt dat ooit nog goed? Natuurlijk, wanneer jullie zelf eens wat artikels aanbrengen voor de Nieuwsbrief. Ik weet ook wel dat niet iedereen over een even vlotte pen beschikt maar een kort artikel, geïllustreerd met enkele foto’s moet toch kunnen?  Het dienen niet altijd reisverslagen te zijn, alles wat zich in de funeraire sfeer bevindt behoort tot de mogelijkheden wanneer het bestuur er zich kan achterscharen. Ook mag een deelnemer aan de tweemaandelijkse rondleiding al eens een verslag maken (de verslagen in het verleden waren voor 90% getekend Jacques Buermans) en met het oog op de Europese Week van de Begraafplaatsen van volgende week mogen leden die aan een van de activiteiten deelnemen hun kijk eens geven door middel van een artikeltje.
 
Als dit allemaal lukt wordt de volgende Nieuwsbrief misschien wel de dikste Nieuwsbrief aller tijden. Een enorme klus maar nog altijd met graagte samengesteld indien er maar voldoende inbreng is van de leden.
 
Jacques Buermans