Nieuwsbrief Nr. 38 - november 2007

Allerzielenzoals elk jaar staat ons lid Louis Van Dijck stil bij Allerzielen


Zoals elk jaar staat ons lid Louis Van Dijck stil bij allerzielen:
 
Over dood en begrafenis kletsen als nergens het einde op de loer ligt, het kan in alle luchtigheid. Wie moet verwittigd worden als mij iets overkomt? Familie en kennissen, maar vooral dient O. L. Heer aangesproken met veel aanbeveling. Voor dit laatste reken ik op de vrienden.
 
Elk echtpaar weet zich op weg naar het weduwschap, want het laatste stukje moet één van beiden alleen gaan. Onlangs sprak een weduwe bij het graf van haar pas overleden echtgenoot: “Kamiel, als je bent waar ik denk dat je niet bent, bid dan voor mij; maar als je bent waar ik denk dat je bent, is het beter mij niet te vernoemen.”
 
Op de foto zie je het kerkhof van de Paters Trappisten.
Ze liggen daar vredig in de schaduw van klooster en boom. Tijdens hun leven zweefden zij misschien reeds tussen hemel en aarde. “Ik zou in die hoofden willen kijken. Waar waren ze mee bezig? Welk kruis droegen zij? Ik zou alles willen weten over hun gemiste kansen, hun opgeborgen dromen, hun diepe verlangens, hun valse hoop, hun intens geluk, hun woede, hun stiekeme wensen. Duw daar een kloostermuseum mee vol en ik neem een abonnement!!!” schreef Maria Rosseels.
 
Volgens de Orde – Regel heeft alleen God recht op hun liefde, alhoewel het verlangen naar menselijke genegenheid niet sterft bij het aantrekken van het kloosterhabijt.
 
Ik vernam van een kloosterzuster hoe zij perioden kende waarin zij door inktzwarte tunnels van eenzaamheid liep, terwijl God vér weg was.
 
Voor Paters zal dit wel niet anders zijn.
 
Ik zeg aan ieder die dit leest :

Leef het leven, door te leven
Geniet ervan, elke dag.
 
Louis Van Dijck. Allerzielen 2007