Nieuwsbrief Nr. 37 - september 2007

Zelfs een halve An doet het nog goed, met of zonder klereneen zieke An Hernalsteen is nog altijd “top”


Consternatie alom op zondagmorgen. De fanclub van An stond er aangeslagen bij. Onze onvolprezen gids was één hoopje miserie. Niet te wijten aan de Gentse feesten maar An Hernalsteen was echt ziek. Een normaal mens zou dan de opdracht afzeggen maar dat was zonder An gerekend. Ze zegde aan haar gehoor dat ze ging proberen om toch iets van de rondleiding “met of zonder kleren op de Westerbegraafplaats” te maken. Moest het niet lukken moesten we haar maar verontschuldigen. Tijdens de inleiding was An nog maar magertjes maar nadat ze het door iedereen gekende maar steeds gesmaakte verhaal van “haren goeden vriend bisschop Bracq” vertelde kwam ze er door. Ze vertelde dat er op de begraafplaats drie soorten vrouwenbeelden te zien waren: “de liggers”, die eigenlijk “sta an”, An bedoelde dat gisanten indertijd werden afgebeeld als een staande figuur die gewoon neergelegd werd, “de bidders”, in oorsprong een afbeelding van de overledene, en “de bleiters”, bij ons gekend als pleureuses.
In tegenstelling tot alle andere rondleidingen van An begon ze deze keer in tegenovergestelde richting. Gestart werd bij het grafmonument voor Joannes Spilthoorn, bouwkundige met een beeld van G. Kasteleyn. Julien Van der Syppen en Van der Straeten kregen beiden een beeld Domien Van den Bossche. Het grafmonument Baert werd door An zelf geadopteerd. Het grafmonument voor de negenjarige zoon van Jacques Coppieters bevat een beeld van Pallas Athena, een figuur in klassiek gewaad met de medusakop op de riem en de uil op de helm. Charles Gevaert stierf toen zijn dochter zes jaar oud was. Zijn dochtertje stond dan ook model voor het beeld van Hyppolythe Le Roy. Mijnheer Gallet liet voor zijn echtgenote een beeld maken door Geo Verbanck. Hier ziet men de vrouw in haar meer natuurlijke vorm. Volgens onze gids is dit, terecht, veel minder sensueel dan de vaak voorkomende gesluierde vrouw die veel meer erotiek uitstraalt. De “badkuip” voor Hyppolythe Metdepenningen kreeg een beeld van Paul De Vigne. De beeldhouwer ging blijkbaar “leentje-buur” spelen bij Antopine Chapu met diens beeld voor schilder Henri Regnault. Hier stelde An dat funeraire kunst zeker niet altijd als “minderwaardige” kunst beschouwd mag worden. Van Heuverswyn kreeg een beeld van de hand van Olivier Piette. Edmond De Schampelaere kreeg een levensgroot bronzen beeld. Vandaar ging het naar het monument voor socialistisch voorman Edmond Van Beveren en dit voor schilder Jozef Vermeulen (volgende bladzijde links boven). Jozef Vermeulen volgde 13 jaar les “naar levend model” maar schilderde enkel … bloemen. Jozef De Vos kreeg een beeld van De Decker terwijl Rudolphe Velghe het moest stellen met een beeld van Norga, door bijna alle leden van de vzw Grafzerkje meer dan bekend. Edmond Paternotte, (volgende bladzijde rechts boven) steenkapper en protestant kreeg op de Westerbegraafplaats zijn  laatste rustplaats. Toneelcriticus Henri De Gezelle (volgende bladzijde links onder) kreeg een beeld van Jos Antheunis. Edward Nevejans ligt onder een werk van een vrouw in lang gewaad van de hand van Bruggeling Gustave Pickery. Het enige werk van Pieter Heckers staat op het graf voor Joseph Heckers (volgende bladzijde rechts onder). Het enige grafmonument van Antwerpenaar Clement Jonckheer vindt men hier op het graf voor Jos Medo en Maria Vankan. Jan Foucaert, stuwende kracht achter de socialistische arbeidersbeweging kreeg een werk van Jules Pierre Van Biesbroeck. Bij het beeld op het grafmonument voor Fernand Scribe van de hand van Jacques de Lalaing, bewierrookt voor zijn “naturel” door de kunstcritici van die tijd, had An de proef op de som genomen om tot de conclusie te komen dat er weinig “naturel” aan was. Zij nam dezelfde pose aan als de vrouwenfiguur en kreeg na amper tien minuten de nodige krampen. Ten slotte zagen we het beeld voor Vermeire van de hand van Olivier Piette. Seeuws kreeg een gestileerd arduinen beeld van Antoine Van Parijs. Zelfs een “halve” An kon haar gehoor bekoren.

Tekst en foto's : Jacques Buermans