Nieuwsbrief Nr. 37 - september 2007

Het oudste protestants kerkhof van België in HorebekeJohan Moeys ging eens op bezoek


Bij het lezen van de boeken van Lucien De Cock denk je regelmatig “daar wil ik ook eens naar toe”. Een daguitstapje valt nog binnen mijn mogelijkheden. De wagen buitengezet, navigatietoestel ingeschakeld naar Horebeke, Korsele. Daar woont in het gehucht Korsele de langstbestaande protestantse gemeenschap van België. Een protestantse gemeenschap had het niet gemakkelijk tussen de overwegend rooms-katholieke omgeving, zeker niet in de 16de eeuw. Ze kregen veel steun uit het Noorden, waar men dreigde met vergeldingsmaatregelen tegen de rooms-katholieken die daar leefden, als ze de protestanten in het zuiden zouden lastigvallen.  In de Geuzenhoek in Korsele leeft sinds 1554 onafgebroken de enige Belgische protestantse gemeenschap. De straten in het gehucht zijn zo smal dat er maar één rijbaan is, en parkeren is even zoeken. Gelukkig is er aan de kerk een kleine “parking” voorzien. Toegegeven, zonder navigatietoestel had ik het wellicht niet gevonden. Qua afgelegen en geïsoleerd wonen kan het tellen. Het eerste dat je opvalt als je de smalle straatjes inrijdt is de kerk. Rij langzaam of je bent er zo voorbij. Links van de kerk is de Koning Willemstraat, en daar vind je wat verder de ingang van het kerkhof.
In de kerkhofmuur staat een herinneringsplaat aan koning Willem I. Deze speelde een beschermende rol voor deze protestantse gemeenschap. Van hem kregen ze toestemming voor het bouwen van een eigen school en een eigen kerkhof. Daarvoor moesten ze hun doden in hun eigen tuin begraven. Voor het bouwen van hun kerk, de Nieuwe Kerk, moesten ze nog wachten tot 1872.  Op het kerkhof valt het ontbreken van kruistekens en engeltjes en dergelijke onmiddellijk op. De graven met stèle zijn eenvoudig. Verwijzingen en citaten uit de bijbel zijn schering en inslag. Je leert er de connecties lezen met hun geloofsgenoten uit Walcheren en Sas van Gent. Tussen de graven staan bomen, of beter gezegd: de graven liggen tussen de bomen.
Voor de liefhebbers is er nog een protestants museum, de openingsuren en gegevens staan op een bordje bij de kerk.
 
Tekst en foto's : Johan Moeys