Nieuwsbrief Nr. 32 - november 2006

Schurhoven een begraafplaats met een, opgelost, mysterieVerslag van ons bezoek aan Sint Truiden


Een gelukkige keuze van onze An Hernalsteen om de begraafplaats van Schurhoven, Sint Truiden, te bezoeken. Van bij de start bleek al dat we hier te maken hadden met een prachtig onderhouden dodenakker. De gids ving aan bij een hele rij priesters die op deze begraafplaats uit 1850 tegen de kerkmuur lagen. Een van de oudste graven was dat voor postkoetseigenaar Bertrand. Op de begraafplaats vonden we ontelbare gietijzeren kruisen. Dit had alles te maken met de nabijheid van de firma Brialmont.
We passeerden langs een obelisk voor een officier van Napoleon. Iets verder lag broeder Janes, stichter van een fruitteeltschool. Een prachtig graf was dit voor de familie Coemans. Onze Marc was al onmiddellijk van plan de verfborstel te hanteren om de letter “r” toe te voegen om zo een Coremans te verkrijgen. De familie Van der Berck leverde een aantal burgemeesters. Een Schouberechts was student in de wijsbegeerte. We stonden ook lang stil bij het graf van de genaamde Baltus. We kregen hier heel veel informatie maar ik kon toch niet direct uitmaken dat het om een schilder, schrijver of eigenaar van een grootwarenhuis ging. Architect Jan Govaerts heeft goed “geboerd”. Niet alleen had hij 16 kinderen maar elk van die kinderen erfde, bij het overlijden van architect Govaerts, elk zo’n 30 huizen. Iets verder stond een monument voor de gesneuvelde geallieerden. Recent kreeg ook Roger Delanney, Belgisch piloot en oorlogsslachtoffer, zijn monument.
Een opmerkzaam Grafzerkje, zijn er anderen?, zag plots een grafsteen met een eigenaardig teken. Niemand had ooit zulk een teken op een grafmonument gezien. Direct werden al een paar mogelijke antwoorden geopperd gaande van het duivelsteken over de bokkenrijders tot “vier pintjes voor de mannen van de zagerij”. We bleven dus met een mysterie zitten. Langs de andere kant moeten we zeggen dat de gids zich goed gedocumenteerd had alleen weet ik zo niet wat begraven in Sulawesi met Schurhoven te maken heeft. Voor de, steeds aangroeiende, Norgafanclub waren er ook weer ontelbare werken te bewonderen van deze beeldhouwersfamilie.
 
Epiloog:
 
Thuisgekomen kreeg ik onmiddellijk een afbeelding van het beruchte teken doorgemaild van Erika Raven. Intussen had Johan Moeys ook niet stilgezeten en hij vertelde dat het iets met “rocking” zou kunnen te maken hebben. Ikzelf ging anders te werk en ontdekte dat het onderschrift “de vrienden van Diest” een vereniging van dove en gehoorgestoorde mensen was. Vandaar was het nog maar één stap: ik stuurde het “teken naar iemand van de vereniging en kreeg het volgende antwoord: Dat is het ‘I love you’-gebaar. Het bestaat uit een combinatie van 3 handvormen voor de i, de l en de y. De pink vormt de i, wijsvinger en duim de l en wijsvinger en pink de y. Het zijn die handvormen die je dus ook tegenkomt bij vingerspelling (elke letter van het alfabet heeft een eigen handvorm, zodat woorden waar geen pasklaar gebaar voor bestaat gespeld kunnen worden tijdens een conversatie. Maar de handvorm die je op de grafzerk ziet is dus een bestaand gebaar dat ‘ik hou van jou’ betekent).

Ook de piste “bokkenrijders” onderzocht ik: Dat is een universeel teken. Er bestaat een theorie uit de volksmond dat het een duivelsteken is. De vuist is het hoofd, de twee buitenste vingers zijn de hoorns van de duivel. Iemand van Beringen vertelde mij dat het ook het teken van de Grijze Wolven is, een Turkse organisatie.
 
Laat ons het, voor wat het grafmonument in Schurhoven betreft, houden op “ik hou van jou”. Dus alweer een mysterie opgelost. Wij worden er specialisten in.
 
Tekst en foto's : Jacques Buermans.