Nieuwsbrief Nr. 30 - juli 2006

Al-Qi'jaamahAnneke Haasnoot pleegde volgend gedicht


Zij stierf gedurende haar leven
Met regelmaat duizenden doden
Hoe ze ook trachtte mee te geven
Met weer-, natuur- en andere goden

De wolken zweetten zure regen
Haar voorhoofd motregende pijn
Het water werd pas rode wijn
Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’

Haar lijkwade viel op de grond
Ze stapte naakt het zonlicht binnen
Rekte zich uit, herboren, kwiek

Veegde de lijmrest van haar mond
Voelde weer hart en huid en zinnen
Nu ze opnieuw, geliefd, bestond

Anneke Haasnoot