Nieuwsbrief Nr. 30 - juli 2006

Gentbruggeverslag voor de door onze An Hernalsteen gegidste rondleiding


Onze An Hernalsteen verkeerde in optima forma voor deze rondleiding. De reden dient niet ver gezocht te worden: ze diende in de namiddag deel te nemen aan een volleybaltornooi en gelukkig maar was er daar geen dopingcontrole.
 
De oude kerk uit 1868 werd afgebroken maar dit is wel de reden dat er zich aan de linkerzijde van het kerkhof een aantal belangrijke oude grafmonumenten bevinden. De bouw van de nieuwe kerk, zo vertelde An ons, werd door architect Denoyette in 1871 aangevat en, in 1874 werden de altaren ingewijd door de persoonlijke vriend van onze gids, bisschop Bracq. Deze tamelijk grote kerk kwam er omdat de industrie in deze wijk een enorme vaart nam en men met de kerk het opkomende socialisme de mond wilde snoeren. Vooraleer het kerkhof te betreden zegde An nog dat ze tevergeefs zocht naar de laatste rustplaats van toondichter Emiel Hullebroeck. Gentbrugge zo bleek is ook de begraafplaats van ontelbare binnenschippers omdat dit enige dodenakker nabij de Schelde is. Dus scheepjes in alle materies passeerden de revue. We ontmoetten vele telgen van de adellijke families de la Kéthulle, Le Fèvere de ten Hove en andere Hamelinck. Op het graf van de familie Claeys troffen we de vier evangelisten aan met de gekroonde letter “M” ter ere van Maria. Louis Van Houtte bezat, op de plaats van de oude kerk, een tuinbouwbedrijf. Met zijn zaak was hij de eerste industrieel die zich hier vestigde. Hij was gespecialiseerd in invoer uit Brazilië en richtte later een landbouw- en tuinbouwschool op. Tevens was hij eigenaar van een steendrukkerij waar tuinkundige werken en het tijdschrift “Flora” gedrukt werd. Op het graf van Blommaert vonden we vrijmetselaarssymbolen. Het graf Van Holle kreeg een plaatje “beschermd” alhoewel er niets bijzonders te bespeuren viel. An vertelde ons dat er een prachtig bronzen beeld van een engel in zithouding met bazuin gestolen werd. Dankzij de vermelding in het boek “In steen en brons” konden de dieven het werk niet kwijt en kwam het terug in het bezit van de familie die niet staat te springen om het terug op het graf te plaatsen. Een volgend “smeuïg” verhaal diepte An op bij de laatste rustplaats van Napoleon De Pauw. Deze meestergast van Lieven Bauwens, de man van de weefmachine, zou, volgens de “Dag Allemaal” van in die tijd, de zoon zijn van een incestueuze verhouding van Bauwens en diens eigen zuster. Tijdens de doop van onze Napoleon sprak men over “père, maire et parain”, vader, burgemeester en peter. Dus driemaal Lieven Bauwens. Foei, foei, foei.
 
We passeerden langs Adolphe Samuel, directeur van het Gentse muziekconservatorium en de man achter de promenadeconcerten en langs Ernest Dutry, eigenaar van een ijzerhandel. Oscar De Gruyter, de man van het volkstoneel, kreeg een bronzen buste van de hand van Jan Antheunis. Een rechtstaande figuur met kind in de armen van beeldhouwer Emiel Poetou troffen we aan op het graf voor aardappelhandelaar Roger D’Hondt. Margueritte Speltinckx kreeg dan weer een gestileerd beeld van Geo Verbanck. Marcel Panen was gewichtheffer die, volgens mij, veel slaag heeft gekregen te zien aan de bronzen buste van beeldhouwer Van Hecke. Natuurlijk kwam iedereen voor de bekendste bewoner van het kerkhof: Wilfried Morbée. Iedereen kent het als John Massis. Een, door hemzelf, bewerkte ijzeren staaf sierde het monument. Even dachten we nog Emiel Hullebroeck gevonden te hebben maar het bleek beeldhouwer Jos Hullebroeck, broer van, te zijn. We passeerden nog langs minister Placide De Paepe. Tegen de kerkmuur vonden we Ange Buysse, bestuurder bij de zuster van Sint Jozef. Hij eiste zijn laatste rustplaats op op de plaats waar de eerste priester, die daarvoor in de oude kerk begraven werd, herbegraven werd. Hij kreeg een werk van beeldhouwer Geo Verbanck. Afgesloten werd met arts Leon Elaut, arts en een van de promotoren van de Vlaamse beweging.
 
Nawoord:
Thuisgekomen kreeg ik een mailtje van Philippe Theys. In de namiddag ging hij samen met zijn echtgenote Marie Therese en met Lieve Huybrechts en Marcel De Smet nog even langs het kerkhof en … zij vonden Emiel Hullebroeck. “Het graf ligt in de buurt van het sanitair gebouwtje en het is een eenvoudig maar wel zeer mooi graf met de handtekening van Emiel Hullebroeck” dixit Philippe. Dit was voor onze An de tweede domper van de dag. Zij die al jaren Hullebroeck zoekt vindt hem niet en een lid van de vzw Grafzerkje, op zijn tocht naar het toilet, wel. Daarvoor had zij met haar volleybalploeg de Hutsepot, het is maar dat wanneer deze ploeg de voorpagina’s van onze kranten haalt jullie beseffen dat een van onze bestuursleden zich daar volledig geeft, de finale verloren. Dus op een dag tweemaal tweede (tweede op het tornooi en tweede in de zoektocht naar Emiel Hutsepot, sorry Hullebroeck). Het kan alleen maar beter gaan. Maar toch An bedankt voor de, alweer, prachtige voormiddag de je ons bezorgde.
 

Jacques Buermans

Fotos Marc Coremans en Willy Cornelissens