Nieuwsbrief Nr. 27 - januari 2006

Boekbespreking Schoonselhof nu


Een van onze Nederlandse leden Piet Vernimmen was bereid om het boek “Schoonselhof nu” te bespreken. Zo kunnen we ervan overtuigd zijn dat de objectiviteit gevrijwaard wordt.
 
We hebben er lang op moeten wachten, maar in de tweede helft van december 2005 was het dan zover: Het boek “Schoonselhof nu”, dat Jacques ruim anderhalf jaar eerder aankondigde ( ook in verband met mogelijke Grafzerkjes korting) is verschenen. En wat de korting betreft: een briefje vooraf naar De stadswinkel van Antwerpen, stond garant voor 4 euro korting…
 
De uitgave bestaat uit vier onderdelen: ten eerste de essays over sterven en dood, begraven en begraafplaatsen door onder andere Tom Lanoye en Kristien Hemmerechts; de schitterende foto-tryptieken door Carl de Keyzer; de bijgevoegde DVD én (de hoofdmoot van het boek) de graf- en levensbeschrijvingen door Anne-Mie Havermans.  
 
Laat ons voorop stellen: het is een Prachtboek dat op elke salontafel van elk Grafzerkje thuishoort. Maar ikzelf vind het nogal rommelig opgezet. En ik had bovendien graag informatie gewild over de vele honderden grafzerken die niet in het boek staan beschreven. Die informatie is er, dus waarom dan niet de mogelijkheden van DVD/CD ten volle benut? “Weinigen is het gegeven / te overleven / na de hartstilstand / aan de rand / van stille dreven”,
dicht Jean-Emile Driessens. En dat is zo, en je kunt niet alles op een DVD’tje kwijt – maar wat was het fantastisch geweest de uitgave te voorzien van een bijna encyclopedische inventarisatie…
 
Het boek is een uitgave van de Erfgoedcel Antwerpen en de trots over hun uitgave in het voorwoord is meer dan terecht. Maar even terecht is de zorg die Kristien Hemmerechts 10 pagina’s later uitspreekt over hoe de stad met Schoonselhof omgaat.
 
De opzet waar Anne-Mie Havermans voor heeft gekozen bij de beschrijving van de grafmonumenten is een thematische: “Eigen kunst op het graf”, Verenigingsleven”, “Funeraire uitdrukking.” Dat levert weliswaar verrassingen op, maar zorgt er ook voor dat bijvoorbeeld het ereveld met de schrijvers over het gehele boek verspreid is. Ernstiger in dit verband is dat de grafzerk voor Gerard Walschap met de tekst “Dag mensen, dat ‘t welga” in het gehele boek niet voorkomt!
 
Maar dit zijn futiliteiten, want het is een standaardwerk geworden. Het boek “Schoonselhof nu” getuigt inderdaad van een eigentijdse visie. Hoewel: menig bewoner van de necropool zal zich in het graf omdraaien als hij de suggesties hoort van de medewerkers van de Eindhovense Design Academie.
 
Te uwer informatie: op de DVD zien wij ook Jacques en William Windey aan het werk. Dat wil zeggen: William werkt terwijl Jacques opmerkt: “In elke samenwerking heb je iemand nodig die werkt en ene die delegeert”. 
 
Piet Vernimmen