Nieuwsbrief Nr. 27 - januari 2006

Schoonselhof nu


Op 8 december werd, in het bijzijn, van enkele leden van de vzw Grafzerkje, het boek “Schoonselhof nu!” voorgesteld. Eindelijk zou men zeggen want het proces was een meer dan zware bevalling. Ik weet nog dat ik, naar aanleiding van een artikel dat ze diende te plegen, een rondgang op de begraafplaats maakte met schrijfster Kristien Hemmerechts. Dit was in oktober 2001. Dus meer dan vier jaar later was het boek met bijhorende DVD een feit. Wel, ik was meer dan positief verrast. Het wachten heeft een kanjer van een boek opgeleverd. Anne Mie Havermans leverde een meer dan gedetailleerde kopij af zodat niet alleen de geïnteresseerde in de begraafplaats Schoonselhof aan zijn trekken komt maar ook de “specialist” nog ontelbare nieuwe dingen ontdekt of kan ontdekken wanneer hij zich de moeite neemt om de turf grondig door te bladen. Ook aan de afwerking werd de nodige zorg besteed en Carl De Keyzer is niet voor niets een naam in het fotografenwereldje. De bijhorende Dvd toont de dingen, zonder iets te willen verhullen, zoals ze zich in werkelijkheid voordoen op deze dodenakker.
 
Voor de voorstelling van het boek werd een beroep gedaan op vier gidsen, waaronder ondergetekende, om de prominenten op minder dan dertig minuten een indruk te geven van het Antwerpse Père Lachaise. Eenieder droeg zijn, persoonlijk, steentje bij en ikzelf kon aan de toehoorders waaronder schepen Pairon een aantal mogelijkheden tot adoptie van concessies of overnemen van concessies naar voren brengen waarbij ik zeker niet naliet om de inspanningen die onze vzw Grafzerkje doet voor het voetlicht te brengen. Dan volgden de obligatoire toespraken. Schepen Pairon sprak over de tendens om begraafplaatsen om te vormen tot begraafparken. Maar, wat als muziek in onze oren klonk, hij had het ook over een nieuwe begrotingspost van € 170 000 voor instandhoudingswerken aan verwaarloosde niet-beschermde graven van historisch belang. Tevens vermeldde de heer Pairon dat, dankzij de nieuwe politiecodex, naast adoptie van grafmonumenten ook hergebruik tot de mogelijkheden behoort. Hij eindigde met, iets wat alle andere sprekerds blijkbaar over het hoofd zagen maar wat ik persoonlijk als heel belangrijk ervaar, een dankwoord aan de personeelsleden van de begraafplaatsen voor hun permanente inzet. Ik vond de man altijd al sympathiek maar ik begin hem meer en meer te waarderen en te appreciëren. Het heeft ooit anders geweest, dien ik eerlijkheidshalve toe te geven. Enig minpuntje: wanneer hij de inspanningen gedaan om de “avenue” in orde te brengen toeschreef aan vzw Epitaaf, die nota bene nooit een poot uitstaken naar dit project. Maar het weze de heer Pairon vergeven zeker nu hij in een van mijn bovenste schuiven ligt. Schepen Heylen (u weet wel de man van elitaire zaken zoals daar zijn het Museum aan de stroom en de Red Star Line waar geen zinnig mens van wakker ligt maar waardoor hij wel dagelijks de regionale zender teistert) had al eens goed in het boek van Anne Mie gekeken (het zal wel zijn kabinet geweest zijn die deze zware taak op zich nam terwijl de schepen zich afsloofde in de New Yorkse marathon) want hij deed zich voor alsof dominee Seitz dagelijks bij hem over de vloer kwam en hij o zo graag het feestje van de dames Irma Dua en Lia Belmont wilde verstoren door tussen hen in te gaan liggen. Ik vind de man … en het heeft nooit anders geweest, dien ik eerlijkheidshalve toe te geven maar het wordt wel erger na elke “show”. Na een toelichting van Frank Herman van de erfgoedcel werd het geheel afgesloten met de voorstelling van de Dvd van Peter Germis en een keurig verzorgde koffietafel.
 
Schoonselhof nu! is een aanrader. Indien het boek nog niet in uw Sinterklaasschoentje lag, misschien was u toch niet zo braaf, of onder de kerstboom dient u zich dit prachtige werk ten spoedigste aan te schaffen.
 
Jacques Buermans