Nieuwsbrief Nr. 27 - januari 2006

Alles is tijdelijkAnneke Haasnoot pleegde volgend gedicht


De landschapschilder is wat uit de mode
De mens fotografeert nu digitaal
Vervreemd van voorganger en kardinaal
Is hij, zijn centrum kwijt, levend een dode

Hij zoekt middelpuntvliedend naar zijn wezen
Sinds God verdrongen werd door De Natuur
Hij kaalgeschoren gaat zonder tonsuur
Wil hij de landkaart als een bijbel lezen

Het ‘Groeten uit’ is een moderne bidprent
De reisgids hedendaagse annunciatie
Van weer een paradijs, verafgelegen

En thuis een blokje om is of je lid bent
Van toch een religieuze congregatie
Al gaande kom je contemplatie tegen

Die je alleen van naam, niet van gezicht kent

Anneke Haasnoot