Nieuwsbrief Nr. 25 - september 2005

Naamborden, een prachtig initiatiefOostende heeft oog voor “verdwenen” concessies


Elders vertel ik jullie over de prachtige dag die ik in Oostende doorbracht in het kader van een kennismaking met andere religies. Op de begraafplaats aan de Stuiverstraat in Oostende werden we getroffen door een rij “plaatnaamborden”.
Her en der werd afgevraagd naar het waarom. Een eerste logische verklaring zou zijn dat het een herinnering was voor personen die uitgestrooid waren. Tot we eens nader toekeken en namen vonden van personen overleden in 1929 en vroeger, periode dat crematie nog niet bestond in België. Wie kon ons beter informeren dan de heer Koen Verwaerde, hoofd van de dienst begraafplaatsen van Oostende, na hem eerst gefeliciteerd te hebben met de mooie toestand waarin zijn dodenakkers er bij liggen.

In de eerste plaats dienden deze naamborden voor de personen, Oostende telt 70% crematies, die op een strooiweide verstrooid werden. Zo kregen de nabestaanden een plaats waar zij hun afgestorvenen met het nodig respect en op een ordentelijke manier konden herdenken. Een tweede doelgroep vond de stad bij de mensen welke hun afgestorvene hadden bijgezet in onvergunde grond. Grond die tussen de vijf à tien jaar door de stad Oostende werd teruggenomen (vandaag 10 jaar). Zodoende was er ook voor deze mensen geen herdenkingsplaats na de toegezegde periode. Een laatste doelgroep is deze van de grafvergunningen die vervallen zijn in tijd. Om een hernieuwing van een grafvergunning te bekomen dient men het bestaande grafmonument in goede staat terug te brengen en/of zelfs te vernieuwen. Deze renovatiewerkzaamheden kunnen makkelijk oplopen en niet iedereen is geneigd om een dergelijk bedrag neer te tellen. Hierdoor verdwijnen dan ook de bedoelde graven en uiteraard degene voor wie het grafmonument bedoeld was. De stad Oostende stelde dus deze rouwwanden en rouwzuilen open voor een zo ruim mogelijk publiek. En daarmee zorgt de stad misschien voor een primeur. Bij mijn weten is er nog nergens een stad of gemeente die ook voor de personen van een verdwenen concessie een herdenkingsplaats voorziet.

Voor de begraafplaats aan de Stuiverstraat werd er geopteerd voor rouwwanden, voor de begraafplaatsen in Stene-Dorp en Zandvoorde zijn het rouwzuilen. Dit was een kwestie van beschikbare plaatsruimte. De rouwwanden zijn een ontwerp van stadsarchitect Michel De Langhe, de rouwzuilen zijn een ontwerp van Koen Verwaerde. Voor de prijs dienen Oostendenaars het niet te laten: € 125 voor de inscripties op de rouwwanden. Voor de inscriptieplaatjes op de rouwzuilen is de prijs € 50. Een meer dan lovenswaardig initiatief.

tekst en foto : Jacques Buermans