Nieuwsbrief Nr. 25 - september 2005

Tempels van religie en erfgoed in OostendeVCM organiseerde deze prachtige dag waarop kennis gemaakt werd met andere culturen


Een prima organisatie van VCM bracht 13 geïnteresseerden, waaronder twee leden van vzw Grafzerkje – Geert Vanthuyne en ondergetekende, samen in Oostende. Dat de organisatie voortreffelijk was bleek uit het keurige mapje dat iedere deelnemer kreeg. Gestart werd op de Joodse begraafplaats op de Oostende dodenakker. Dit is de enige Joodse begraafplaats die volgens de regels, volledig ommuurt, is ingericht. De ingang wordt afgesloten door een zwarte poort met Davidster. De vervangende gidse Elke Verdurmen kweet zich voortreffelijk van haar taak en vertelde over de kleine Joodse gemeenschap van Oostende. Gevolg: een begraafplaats met maar een twintigtal graven. Op de begraafplaats van Oostende werd recent ook een perk voor moslims opgericht. De begraafplaats zelf is volgens een strak patroon ingericht. De eigenaardigheid op dit moslimgedeelte is dat de zerken gelijk lopen met de boordsteen maar dat de lichamen begraven worden in de richting van Mekka zodat ze schuin liggen ten opzichte van de rechtopstaande stele. Het was de eerste maal dat ik zoiets zag. Met de bus werden we dan naar de moskee gebracht. Een gewoon rijhuis. De imam ontving ons zeer hartelijk. Dat de man geïntegreerd was bleek duidelijk want hij sprak zuiver … Oostends. Ondergetekende had wel moeite om de man te begrijpen. Wat ik wel onthield is dat de moslimgemeenschap uit ongeveer 400 mensen, voornamelijk Pakistanen, bestaat en dat er geen noemenswaardige problemen zijn. Ook al omdat de imam, die wel iets te veel uitweidde over zijn persoonlijke integratie en die van zijn volledige familie, zijn volgelingen zeer kort hield en terecht stelde dat men “probleempjes” niet mag laten escaleren. Zo zegde hij dat er na het bezoek aan de moskee op straat niet gepraat mocht worden om omwonenden niet te ergeren. “Praten kunnen ze, in de moskee” stelde de imam. Na een keurige broodjesmaaltijd toog ons gezelschap naar de synagoog. Het was een ontwerp van Jozef de Lange, de man die ook de synagoog aan de Antwerpse Hoveniersstraat én de Joodse afdeling van Schoonselhof ontwierp en daar ook begraven ligt. Jo Braeken gaf de nodige toelichtingen van deze mooi ogende synagoog, een kopie van de orthodoxe synagoog van Frankfurt. Binnen gaf Jo ook een aantal interessante toelichtingen bij Joodse gebruiken. De rabbijn, een beminnelijk man met een enorm gevoel voor humor, was niet te beroerd om, op de sabbath nota bene – maar hij had daar “zijn” uitleg voor klaar: indien het voor “studie” is mag dat ook op de sabbath, ons van zeer nabij kennis te laten maken met de Thora ons te trachten de Joodse jaartelling uit te leggen en ons een kijkje te laten nemen in de badruimte waar Joodse vrouwen een rituele zuivering kunnen ondergaan. Dat laatste is toekomstmuziek want de rabbijn wacht op de nodige subsidies om de nodige restauraties uit te voeren. Op vraag naar het aantal leden dat de Joodse gemeenschap in Oostende telt zegde de rabbijn: tien want dat is het minimum om van een gemeenschap te mogen spreken. Gelukkig komen tijdens de zomermaanden Joodse mensen van elders op bezoek. Dan naar de protestantse kerk. Een heel sober gebouw, logisch in de protestantse beleving, en een eenvoudige gebedsruimte. De dominee vertelde ons over de, in de 16e eeuw, grote rol die protestanten speelden in Oostende. Nu zijn er 350 in Oostende want dat is het minimum aantal noodzakelijk om over subsidies te kunnen beschikken. In werkelijkheid zijn het er enkele tientallen. Laatste verhaal, bijna identiek aan dit van de protestanten, hoorden we in de Engelse kerk. In de bloeitijd waren een derde van de Oostendenaars Brits, nu spreekt men over enkele tientallen. Het kerkgebouw heeft enorm te lijden gehad tijdens de oorlogsjaren maar in 1983 viel een gedeelte van het plafond naar beneden en werd vervangen door een “tijdelijk” plafond. De gastvrijheid die we de gehele dag mochten genieten werd hier nog extra in de verf gezet: koffie, thee en gebak werden ons aangeboden.VCM-voorzitter Piet Jaspaert dankte voor deze gastvrijheid en ondergetekende dankt VCM voor de prachtige dag. Devoter dan bij aanvang van de dag toog ik huiswaarts. 
 
Jacques Buermans