Nieuwsbrief Nr. 24 - juli 2005

ASCE-workshop in Zagreb (Kroatië) op 13 en 14 mei 2005Rudy D’Hooghe brengt verslag uit


Deze maal voerde de Styx ons naar zonnig Kroatië waar wij in Zagreb op vrijdag, de dertiende, mochten deelnemen aan een workshop met als titel “Management of Significant Cemeteries”.

Zowel de collega’s uit Noorwegen, Slovenië, Estland, Engeland, Duitsland, Zweden, Lithouwen, Italië, Spanje en ja, hoor, ook ondergetekende uit klein Belgenland, mochten een voordracht rond dit thema verzorgen.

Mij werd gevraagd om te verduidelijken welke stappen wij ondernemen om een stuk van ons funerair erfgoed te bewaren en hoe wij pogen om nieuw leven en kleur te brengen in oude begraafplaatsen. Gezien een foto meer zegt dan 1.000 woorden en we elk slechts 15 minuten spreektijd kregen, heb ik het 80-koppig publiek alvast al 41.000 woorden bespaard door de foto’s te laten spreken. De voordrachten en de bijhorende powerpointvoorstellingen zouden door de voorzitter op de website van ASCE worden geplaatst. (zie volgende bladzijde, bovenaan)

De reacties waren heel positief. Enkel de collega uit Wenen is er in geslaagd om de ganse voordracht ongestoord te dutten. Het zal jaren duren vooraleer ik nog een stap op een Weense begraafplaats zet …

Na een zware en lange voordrachtendag mochten we de zaterdag het terrein op. Aan de voet van de berg Medvednica, boven de stad van de levenden, pronkt de stad van de doden, met name de begraafplaats Mirogoj, die sinds 1876 verschillende gesloten begraafplaatsen vervangt.

Een fraai poortgebouw wenkt je binnen in de gaanderij van de meest belangrijke zielen. De begraafplaats is een duidelijk voorbeeld van compartimentering zoals Napoleon het bedoelde, maar dat compleet mislukte in Vlaanderen. Hier werkte het wel. Zowel katholieken, orthodoxen, als joden kwamen post mortem op een gelijkwaardige manier aan hun trekken.

Het valt op dat Zagreb een vriendelijke, cultuurrijke en nette stad is. Straatcriminaliteit is er volgens de gids ongekend, illegale immigratie kennen ze evenmin. De gids wees me er fijntjes op dat er betere plaatsen zijn om naar toe te trekken. Er is een werkloosheid van 22 %, maar naar aloude zuiderse traditie pikken de meesten wel een zwart boontje op tijdens hun zoektocht naar werk.

 
’s Namiddags was de begraafplaats Varazdin aan de beurt. Dit is een begraafplaats die door Thuya’s volledig werd opgedeeld in groene kamertjes. Meer privacy, meer intimiteit en vooral veel groen. Ook hier weer alles heel verzorgd. De haat tegenover al wat Servisch is, valt op aan een graf waar Servische naamplaatjes zijn afgerukt. Varazdin is een klein, rustig, verzorgd stadje.
 
Kroatië liet een heel sympathieke indruk na. Ten onrechte kennen wij al te vaak slechts de kuststrook. Zeker nog eens terugkeren, maar dan wel voor de levenden …
 

tekst en foto's : Rudy D’Hooghe