Nieuwsbrief Nr. 24 - juli 2005

Centrale Begraafplaats BruggeJohan Moeys bezocht deze dodenakker


Vzw Moritoen organiseerde op de zonnige 8 juni in Brugge een boeiende rondleiding op de centrale begraafplaats van Brugge. Iets meer dan 200 jaar geleden werd er door de gemeente een stuk land overgekocht aan de rand van de stad Brugge om er een nieuwe begraafplaats aan te leggen. Uniek is dat het niet eerst een katholieke begraafplaats was, zoals de gewoonte was toen. Daarom vind je er nu nog een hoek waar de grond niet gewijd is – weliswaar liggen de overledenen achter de ketting. Daar liggen voornamelijk de mensen van Britse kolonie in Brugge en nog enkele Duitsers. Diverse Britten kozen voor het Keltische kruis.
Mooi was ook de stenentuin. Een aparte afgeschermde ruimte waar een verzameling zerken (stenen en gietijzeren) en grafversieringen (de ineengestrengelde handjes, …) te bewonderen waren.
Eén van hun bekendste bewoners is Guido Gezelle. Hier op deze begraafplaats kom je nog enkele exemplaren van de blikken grafdoos tegen. Eentje is zelfs gerestaureerd.
Gids Kurt Götze zeulde de hele tijd een volle boekentas mee, maar daar bleek hij bedoelingen mee te hebben. Traditioneel bij gidsen toonde hij op geschikte momenten foto’s van andere begraafplaatsen en dergelijke. Bij een mooi versierd graf met schedel en dijbeenderen op kussen vertelde hij het verhaal van de kinderen op rondleiding. Naar aanleiding van een overlijden op school vroeg de onderwijzer om hen eens rond te leiden. Bij dat graf vroeg hij wie er zou kunnen liggen, en één van de kinderen vroeg fier of het een zeerover zou kunnen zijn. Bij ons ondersteunde hij dit verhaal door uit zijn volle boekentas een ooglapje uit te halen en zich als piraat te verkleden. 
Wat verder ondersteunde hij het grafverhaal met aangepaste muziek van Bram Vermeulen. De overledene had een mooi tekstje op de zerk laten zetten: dat ze nooit zou vergeten zijn. Maar, de hele tekst was ingebeiteld, op de letter “N” van nooit, die geschilderd was. Heel symbolisch: als men haar toch vergeten was – als het graf niet meer onderhouden werd, en de geschilderde letter door de tand des tijds weggesleten zou zijn – was ze toch “ooit” vergeten…
De begraafplaats wordt algemeen goed onderhouden. Ter illustratie zagen we de schilderwerken aan het poortgebouw. Op andere plaatsen was het iets minder, maar dit bleek een combinatie te zijn van een slecht voorjaar (veel plantengroei) en onvoldoende personeel dat op andere plaatsen ingezet werd. De lucht in Brugge is blijkbaar zo goed dat er op de begraafplaats mossen groeien, die je nergens anders vindt. Koren op de molen voor de fauna en floraliefhebbers. Interessant om te weten is dat het hergebruik van graven er goed gekend is.
De groep was zeer geboeid door de enthousiaste Kurt Götze. Voor de geduldigen en geïnteresseerden onder ons: Kurt is bezig aan een boek over de Brugse begraafplaats.
 
Tekst en foto’s van Johan Moeys.