Nieuwsbrief Nr. 19 - september 2004

Ici Reposeeen eerste gedicht van Anneke Haasnoot


De resten die op de begraafplaats treuren
-Ooit vleesgeworden in verleden tijd-
Houden zich schuil achter smeedijzeren deuren
In grond die ik voorlopig liever mijd

Chopin, Piaf, Bécaud liggen bedolven
Onder de bloemen van een stil publiek
Het schuifelt schoorvoetend om de muziek
Die ‘t leven deze drie wist af te kolven

Père Lachaise, de oude Jezuïet
Wiens naam de Stad der Doden waardig draagt
Kon deze uitgebreidheid niet bevroeden
Uit vele kelen welt ‘het is geschied’

Naast Wilde en Proust heeft het de Heer behaagd
Tot zich te nemen repen stof, bebloede
Vel over been trekt deze voort in brons
De Seine kent als Styx vele Charons

Wilde’s tombe is geschonden want verslonden
Door meer dan duizend rode vrouwenmonden

Een koude dag in mei- stil stadsgebied
Een handkar, vodden en een Jiddisch lied

Anneke Haasnoot