Nieuwsbrief Nr. 16 - maart 2004

Gentverslag van het Grafzerkjesbezoek aan Gent


Het nieuwe jaar startte goed. Twee primeurs. In d eerste plaats was het de eerst keer dat we volk dienden te weigeren. Enkele mensen uit het Gentse lazen over de uitstap in een lokaal reclameblad maar ik noest hen teleurstellen daar ik de limiet op 25 personen zette. Niet minder dan 26 personen vergezelden An Hernalsteen op haar tocht door de begraafplaats van Mariakerke. Tweede primeur: de opvolging van de Garfzerkjes is verzekerd daar Thibaut, twee jaar, ons vergezelde. De mensen van Mariakerke lagen rond de kerk en op een gedeelte voor hen voorbestemd. Enkele fortuinlijke Gentenaars kochten pal daarnaast een aantal percelen om Gentenaars in te begraven. Tot op heden is er een duidelijke afscheiding door middel van een haag én een stenen muur: de Berlijnse muur, stelde An. De begraafplaats is aangelegd naar het model van het Campo Santo, neen niet van Gent, maar van Pisa. Pronkstuk van het kerkhof is de zuilengalerij in neogotische baksteenbouw met versterkingen in arduin gebouwd tussen 1860 en 1870. De lag, naast zijn goede vriend Jozef de Hemptinne, de goede vriend van onze gidse: bisschop Bracq. Lag moet ik zeggen want een bisschop zorgde ervoor dat Bracq bijgezet werd in de vernieuwde crypte in Sint Baafs. Maar dit is zonder An gerekend want zij gaat zich inzetten om bisschop Bracq terug naar Mariakerke te krijgen. Niet ver daar vandaan lag familie van “ons” Mathilde, niet die van de schipper maar van de Flup: d’Udekem d’Acoz. 
In de namiddag was de Westerbegraafplaats aan de beurt. Een extraatje want de meeste Grafzerkjes waren hier reeds eerder. Toch is er, gelukkig, nieuw bloed bij de Grafzerkjes én deden de reclame van onze vriend Rudy D’Hooghe en van een van onze nieuwe aanwinsten, voor de vrienden: Hét Gentse Grafzerkje, wonderen zodat 19 personen deelnamen aan de tocht doorheen An’s biotoop. Gedurende twee uur vergaste zij ons op de pareltjes van deze prachtige dodenakker.
 
We zagen de pareltjes van de Westerbegraafplaats. Goossens. (rechts onder) Neoclassicistisch marmer van beeldhouwer B. Wante. Euphrosine Spanoghe. Reliëf van Isidore Dubrucq verwijzend naar haar legaat: het oprichten van een jongensschool.  Antoon Buzzeo (1879-1943) en Jeanne Krieger (1883-1957). Fernand Scribé (1851-1913), oudheidkundige en mecenas. Corinthisch kapiteel, beeldhouwer Jacques de Lalaing.  Edmond Van Beveren (1854-1897), socialist voorman. Romantisch-realistisch werk van beeldhouwer Jules-Pierre Van Biesbroeck. Metdepenningen, beeldhouwer Paul de Vigne. Jacques Coppieters (1857-1899). Neoclassicistisch beeld van Louis-Jean Mast. Benoit Van Outrive. (links onder) Beeldhouwer B. Wante.
Een prachtige dag was alweer veel te vlug gepasseerd. En dan zagen we alleen nog maar het topje van de Westerbegraafplaatsijsberg. Deze dodenakker heeft enorm veel te bieden. Neem dan aan van een chauvinistisch Antwerpenaar.
 
Een goede raad voor mensen die nog ooit eens naar Gent trekken: voorzie u zelf van drank en eten want dat is daar gewoon niet te vinden. De afspanning bij de kerk van Mariakerke bleek gesloten, idem het restaurant bij de Westerbegraafplaats. Op een nabijgelegen plein waar men in een drankgelegenheid “maaltijden tot 50 personen” reserveerde bleek er niets te eten te zijn en werden we buitengekeken door de lokale marginalen. Gelukkig troffen we een pikfijn, gezellig en proper frituur aan. Na afloop van de tocht door de Westerbegraafplaats werd afgesproken in het volkscafé aan de hoek. Tegen 16 uur was ook dit lokaal gesloten. Maar het reeds eerder geciteerde “Hét Gents Grafzerkje” wist een oplossing: een gezellige gelegenheid waar nog even kon nagekaart worden over al dat moois dat we mochten aanschouwen. Neen, niet in de drankgelegenheid, wel op de begraafplaats.

teks en foto's : Jacques Buermans