Nieuwsbrief Nr. 15 - januari 2004

Mechelenverslag van het Grafzerkjesbezoek aan Mechelen


Wat onder een slecht gesternte gestart was, herinner u de onbetrouwbare gidse, kwam uiteindelijk nog allemaal op zijn pootjes terecht. In de eerste plaats zorgde de toeristische dienst ervoor dat de lokale media op de hoogte waren én dat aan de ingang van de begraafplaats reclame werd gemaakt voor onze Grafzerkjesactiviteit. Verder konden we rekenen op een, volgens mij, begraafplaatsbeheerster die het echt goed meent met haar begraafplaats. Zij bood spontaan de wachtzaal aan om, in geval van regen, te bezigen voor de inleiding van onze rondleiding. Verder bleek ook dat, door haar toedoen, de begraafplaats een meer dan verzorgde indruk naliet. Zelden zag een zo mooi verzorgde dodenakker. Een pluim die mevrouw De Bie op haar hoed mag steken.
De heer Wellens gidste ons door de begraafplaats. De gebruikelijke geschiedenis, kijk hier hebben we onze Jozef II weer, is voor de ervaren Grafzerkjes misschien vervelend maar daar we toch weer een vijftal nieuwe Grafzerkjes mochten begroeten blijkt dit toch niet nutteloos. Idem voor de funeraire symbolen. We trokken doorheen de begraafplaats en kwamen een aantal mooie grafmonumenten en bekende personen tegen. Op het grafmonument J. F. Segers-Van Hoey troffen we symbolen van de schuttersgilde aan. Theo Blickx, beeldhouwer ligt onder een werk van hemzelf. Guillaume Ragheno industrieel kreeg een enorm monument. Hij deed veel voor Mechelen dat vanaf 1835 het centrum van de spoorwegen was. Louis Neefs, zanger. Mandus De Vos, acteur wereldbekend in Vlaanderen door zijn rol in “De collega’s” was een van de eersten die een grafmonument hergebruikte. Een origineel grafmonument kreeg beeldhouwer Luc Scheffermeyer. Oscar Van Kesbeeck was volksvertegenwoordiger en oprichter van Racing Mechelen voetbalclub.
Op het militair ereperk siert een monument van Boudewijn Tuerlinckx het geheel. En waar men komt langs Vlaamse wegen komt men Grafzerkjes tegen. Wat gezegd van het graf voor Hyppoliet Verbeemen, industrieel en kopergieter met twee grafplastieken of dodenmaskers. Hyppoliet was familie van een van onze Grafzerkjes Lin. (links onder) Het monument waar men hier, terecht fier op is is dat van industrieel Geerard Pas. Een art nouveaumonument van architect Vandenbergh met een beeld van Boudewijn Tuerlinckx. Op het ereperk lag onder meer Antoon Spinoy, burgemeester, minister en volksvertegenwoordiger en Jos De Saeger, minister. Iets verder Jef Denijn, stadsbeiaardier. Het ontwerp was van Lode Eyckermans. Peter Cabus, componist. Ten slotte bezochten we de laatste rustplaats voor beeldhouwer Ernest Wijnants.
Op 5 december 2003 kreeg ik van de voorzitter van de Mechelse Gidsenbond een schrijven waarin gesteld werd dat de Raad van bestuur unaniem van mening was dat de houding van Gerda Baccaert deonthologisch correct was.
 
Reactie: Waar gaan we naartoe wanneer een officiële instantie goedkeurt dat een gids mag afzien van het geven van een rondleiding, indien die gids te weten komt wat de organiserende vereniging aan zijn deelnemers vraagt, enkel en alleen met de bedoeling om meer centen te kunnen krijgen? Dit terwijl de overkoepelende gidsenbond wel vaste prijzen hanteert. Laat ons dit hoofdstuk nu maar afsluiten wetende dat we toch op een beroep konden doen op een degelijke, correcte, gids.
 
Gelukkig ken ik het merendeel van de mensen die ons door onze geliefde dodenakkers voeren en zitten daar geen geldwolven tussen.

Tekst en foto's : Jacques Buermans