Nieuwsbrief Nr. 14 - november 2003

Zorg voor nabestaandenGrafzerkje Monique Dujardin schreef een artikeltje over rouwverwerking


Grafzerkje Monique Dujardin, die haar sporen verdiende in de rouwverwerking, schreef op mijn verzoek een artikeltje over de zorg voor nabestaanden. Dit is een aspect waar velen nog nooit of zeker veel te weinig bij stilstaan.

November is de maand waar alle aandacht gaat naar de begraafplaatsen. Zorg voor begraafplaatsen, zorg voor momenten, zorg voor onderhoud van de omgeving waar de doden rusten, …… het zijn zeer belangrijke bekommernissen.

Maar ook zorg voor nabestaanden verdient aandacht.

Het overkomt de 'rouwende mens' dikwijls: veel volk bij de uitvaart en ook de weken daarna. Het oprechte meeleven van vrienden en bekenden doet deugd. Men voelt zich gedragen en gesteund om de eerste moeilijke tijd van afscheid en verlies door te geraken. Dan echter begint het lange, vaak uitzichtloze rouwen. De kring van meelevende mensen wordt snel kleiner. Een eind verder staan zij meer en meer alleen. De telefoon rinkelt minder, de deurbel lijkt stom. Weinigen durven nog vragen of het wel gaat. Op het werk moet men evenzeer vooruit, soms alsof er niets gebeurd is. Het leven moet immers verder gaan, de economie moet draaien. Ondertussen leven nabestaanden met het gevoel dat het leven voor hen is stilgevallen en geen perspectief meer te bieden heeft. Men voelt zich alleen en verloren met zijn verdriet. Soms zou men zo graag zijn verhaal nog eens willen vertellen … aan anderen nog eens zeggen hoe 'zeer' het nog steeds doet.

De zorg voor het emotionele verwerkingsproces van de nabestaanden is ook de zorg van Rouwzorgvlaanderen. Wil je meer weten over ontmoetingsgroepen, literatuur, werking van rouwgroepen, surf dan naar www.rouwzorgvlaanderen.be.