Nieuwsbrief Nr. 14 - november 2003

Dodenakkerde nieuwste misdaadroman van Piet Teigeler speelt zich af op de begraafplaats Schoonselhof


De Vlaamse schrijver Piet Teigeler maakte een reeks misdaadromans waarin het speurdersduo Carpentier en Dewit een hoofdrol in speelt. Het opmerkelijke van deze reeks is dat ze zich steeds in en om Antwerpen afspeelt en dat vele locaties en personen zeer herkenbaar weergegeven worden. Een aandachtige lezer kan zelfs enkele Grafzerkjes met naam en toenaam in “Dodenakker” aantreffen. Hoe het voorlopig recentste boek tot stand kwam is reeds een verhaal op zich.

Tijdens de voorbereidingen voor een dichterswandeling op de begraafplaats Schoonselhof trokken Willem Houbrechts en ikzelf een aantal keren samen op pad. Willem kent mij en hoorde mij steeds “zeveren” over een schepen van de stad Antwerpen die maar niet bleek te beseffen dat jaarlijks waardevolle monumenten in de containers belanden, over de zwerver die reeds jaren op mijn zenuwen werkt omdat hij eens brand stichtte en zich regelmatig in de wachtzaal ophoudt tot groot ongenoegen van, meestal vrouwelijke, personen die een sanitair bezoek aan de toiletten willen brengen, over filmvandalen die onherroepelijke schade aan de monumenten van de begraafplaats toebrachten en andere “ongure” figuren die zich op “zijn” Schoonselhof onledig hielden. Wat Willem deed besluiten met “gij hebt praktisch met iedereen die hier rondloopt ruzie, straks is er nog iemand die U wil vermoorden. Genoeg voor Willem om zijn vriend, de in Spanje verblijvende misdaadauteur Piet Teigeler, te mailen om hem een onderwerp voor zijn nieuwste romanaan de hand te doen. Piet zag dit wel zitten en bracht, tijdens de boekenbeurs van 2002, een bezoek aan de begraafplaats waar hij een rondleiding kreeg van Willem en mijzelf. De schrijver was enthousiast en stelde enkele gerichte vragen in de aard van: waar kan men hier best een lijk verbergen, hoe raakt men ’s nachts buiten, is de begraafplaats verlicht. Tijdens het scheppingsproces van “Dodenakker” mailde de heer Teigeler mij nog enkele malen om bijkomende informatie te bekomen. Begin oktober 2003 was “Dodenakker” klaar.

Voor een korte inhoud en een bespreking citeer ik Fred Braeckman in “de Morgen” (met dank aan Grafzerkje Jenny Bonnast). “Dodenakker” is weer een volbloed Teigeler. De oude commissaris is met ziekteverlof in afwachting dat hij met pensioen gaat en Dewit heeft zijn taak overgenomen. De politie is nu federaal geworden. Carpentier heeft bij zijn afscheid een terriër cadeau gekregen van zijn collega’s, die het hondje Watson hebben gedoopt. Bij een wandeling op het Schoonselhof brengt de hond een menselijk oor mee. Daarna wordt in een vervallen grafkapel ook een lijk ontdekt. De weinige sporen wijzen naar Bosnië-Herzegovina: de kogel die in het lijk zit komt van een Joegoslavisch wapen, ook een doosje lucifers wijst in die richting. Kort daarop volgt nog een tweede moord, nu gaat het om een marginaal die op het Antwerpse kerkhof woont (Neen Grafzerkjes dat ben ik niet - Jacques) Beetje bij beetje wordt duidelijk dat de man zonder oor een gewezen legionair was en dat de tweede dode waarschijnlijk getuige is geweest van de moord. En als nu ook nog op schootsafstand van de eerste moord een Joegoslaaf woont, is de link met de burgeroorlog meteen gelegd. Het complexe verhaal zit knap in elkaar, maar omdat de personages nogal eens van naam veranderen moet je wel goed bij de les blijven. Met “Dodenakker” heeft Piet Teigeler niet alleen een sobere, intelligente en goed geconstrueerde politieroman met een verrassend einde geschreven. Tussendoor krijg je ook een ontroerend liefdesverhaal dat ontdaan van melodrama en meligheid des te sterker overkomt.

Tekst :Jacques Buermans

Dodenakker van Piet Teigeler is een uitgave van Houtekiet, ISBN 90 5240 735 5. Meer info over werk van Piet Teigeler op www.teigeler.net. Prijs € 14,90