Nieuwsbrief Nr. 12 - juli 2003

“De overhaaste begrafenis” van de hand van Antoine WiertzGrafzerkje Marie Claire Vandersmissen stuurde volgende bijdrage


Antoine Wiertz (°Dinant 1806 –Brussel 1865) is een wat omstreden kunstenaar uit de Belgische romantiek.  Hij hield van het spectaculaire en schilderde vaak reusachtige doeken.¨Wiertz beeldde niet alleen dramatische onderwerpen uit maar durfde ook, naast morbide en erotische onderwerpen, afgrijselijke taferelen op te voeren die een onverbiddelijk humanistisch pleidooi vormden.
De meningen over het werk van Wiertz zijn dan ook sterk verdeeld: banaal excentriek, megalomaan, …
Naast schilder was hij ook een krachtig beeldhouwer en tekenaar, als letterkundige  zeer productief.
 
Het verschrikkelijke contrast tussen leven en dood kan je terugvinden in zeer vele van zijn werken; eigenlijk was hij erdoor geobsedeerd….
Griezelig romantische litteratuur trok hem in hoge mate aan, vandaar dat de werken  van Edgard Allan Poe hem sterk inspireerden.  Het afgebeelde werk “de overhaaste begrafenis” zou trouwens gemaakt zijn na het lezen van het gelijknamige kortverhaal van Poe “the Premature Burial”.
 
Wiertz studeerde aan de kunstacademie in Antwerpen en won trouwens rond de Belgische onafhankelijkheid de gerenommeerde ‘Prix de Rome’.
In 1850 bouwde de Belgische staat in de Brusselse Leopoldwijk voor Wiertz een atelier-museum.  Als tegenprestatie ontving de Belgische overheid na zijn overlijden alle werken die zich in zijn atelier bevonden.
Nu nog altijd op dezelfde plaats te bewonderen.
In 1854 geschilderd op doek.  Volgens Wiertz’ normen op een eerder bescheiden afmeting van 1,60 op 2,35 meter.  Naast de donkere kleuren groen, zwart en bruin hanteerde hij ook oranje-geel en wit.
 
De roman “The Premature Burial” van de Engelse schrijver/dichter Poe zorgde voor de inspiratie van het schilderij “de overhaaste begrafenis”.  Poe, die in 1849 overleed, heeft het schilderij dan ook nooit gezien maar hij zou ongetwijfeld het oproepen van deze vurige nachtmerrie-achtige scène goedgekeurd hebben.  Dit thema stond immers centraal in meer dan één van zijn werken.  Wiertz en Poe werkten immers beiden rond dezelfde gemeenschappelijke obsessie; een extreme staat van bewustzijn; zichtbaar geromantiseerd in een eerder griezelige sfeer.  Deze obsessie is ook terug te vinden in andere werken van Wiertz zoals “de mooie Rosine”.
 
Voor wie nog meer werken “life” wil gaan bekijken:

Het Antoine Wiertz Museum 
Vautierstraat 62, 1050 Brussel