Nieuwsbrief Nr. 112 - juli 2019

Funeraire symboliek: Olielamp


Een foto van kunstenaar Walter Brems
Het in oorsprong kleine terracotta olielampje (het oudste teruggevonden dateert van ongeveer 12.000 vC.) staat in al zijn opvolgers (in funeraire context) symbool voor het licht dat de overledene de weg wijst doorheen de duisternis van het dodenrijk. Het licht naar het eeuwig leven, naar de zo betrachte onsterfelijkheid. Dolende zielen, geesten, schimmen van overledenen die geen rust vonden en de in hun kielzog dwalende demonen, werden o.a. via het licht van olielampen weggehouden van het kerkhof om de sociale ontmoetingsplaats, die het kerkhof in een traditionele dorpsgemeenschap was, te beschermen. Licht en duisternis worden al eeuwenlang geassocieerd, enerzijds met het positieve en anderzijds met het negatieve. Het licht staat symbool voor het eeuwige leven. Het verwijst nog steeds naar de winterzonnewende, het Germaanse midwinterfeest (het joelfeest), het feest van het Romeinse Sol Invictus of de Mithras-cultus. De overwinning van het licht op de duisternis, ‘de onoverwinnelijke zon’, een gegeven dat later uit de ‘dies natalis solis invicti’ door de christenen werd overgenomen als het kerstfeest.
 
www.walterbrems.be